خون، درخت را پُربارتر مى‌کند

نويد شاهد - شهيد «سيدرحمت الله رضوى» در وصيتنامه خود مى‌گويد: «من در طول عمرم نتوانستم اسلام عزیز را یاری دهم. شاید قطرات خون من بتواند درخت اسلام را همیشه پُربارتر کند.» گزيده وصيتنامه اين شهيد را در نويد شاهد مازندران بخوانيد.

کد خبر: ۴۸۷۶۹۴

يکشنبه - ۲۳ شهريور ۱۳۹۹ / 1399 23 June

به گزارش نويد شاهد مازندران، شهيد سيد رحمت الله رضوى يكم آبان 1344 در شهر سرخرود از توابع شهرستان محمودآباد به دنيا آمد. پدرش سيداحمد كشاورزى مى كرد و مادرش آسيه نام داشت. تا سوم ابتدايى درس خواند. او نيز كشاورز بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت. نوزدهم شهريور 1364 به سمت تك تيرانداز و ديدبان در كوشك بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد. پيكر او را در زادگاهش به خاك سپردند.

متن وصیت نامه شهید

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام آن خدایی که مرا از نیستی آفرید و دوباره باز می گر داند.

من در طول عمرم نتوانستم اسلام عزیز را یاری دهم. شاید قطرات خون من بتواند درخت اسلام را همیشه پر بار تر کند.

صداقت و اخلاص

وصیت من به جوانان اینست که مبادا در غفلت بمیرند که حضرت علی(ع) در محراب شهید شد. مبادا در حال بی تفاوتی بمیرند که علی اکبر در راه امام حسین(ع) با هدف و انگیزه شهید شد.

ای برادران و ای دانش آموزان در خصوصیات اخلاقی امام دقیق شوید و همگی سعی کنید مظلومیت او را بیابید و خود را تسلیم او سازید و صداقت و اخلاص و همکاری خود را همچنان حفظ کنید.

برادران هیچگاه استغفار و دعا را از یاد نبرید که بهترین دوای درد ها و تسکین قلب هاست و همیشه به یاد خدا باشید و در راه او قدم بردارید.

خط سرخ امام

اگر فیض شهادت نصیبم گشت آنانکه پیرو خط سرخ امام خمینی نیستند و به ولایت او اعتقاد ندارند در جنازه من حاضر نشوند و بر من نگردند. اما پاسدار خون شهیدان اسلام آنان را نیز متحول می‌کند و به رحمت و بخشش الهی و اسلام نزدیکشان خواهد کرد.

ای خانواده عزیزم من بر اساس مسئولیت و رسالتی که حس می کردم در راه الله برای حفظ و حراست از انقلاب اسلامی ایران و این راه (جبهه) شدم.

ای مادر عزیزم که بعد از خدا مهر بانترین و عزیزترین موجودات در نزد من هستی اگر من شهید شدم برای من گریه مکن و لباس سیاه مپوش و مانند آن مادرانی باش که جوان هایشان را در راه خدا و اسلام داده اند و خم به ابرو نیاوردند.

خدایا مرا بیامرز، از اینکه به پدر و مادرم نیکی نکردم و نتوانستم به آن ها خدمت کنم و برای برادران و خواهران برادر خوبی باشم.

پدر جان از شما تشکر می کنم که همانند ابراهیم پیامبر(ع) اسماعیل خود را به قربانگاه فرستادی.

با امید به اهتزاز در آوردن پرچم لا اله الا الله محمد رسول الله در بلند ترین قله جهان.

«والسلام سید رحمت الله رضوی»

منبع:مركزاسنادبنيادشهيدوامورايثارگران محمودآباد/

انتهاى پيام/