وصیت نامه شهید والامقام یاری نژاد؛

من راهم را رفتم و بر اين راهم بوسه مى‌زنم

نوید شاهد - شهید «فرمان یاری نژاد» از جمله شهدای جنگ تحمیلی است که شهریورماه 1366 در منطقه مرزی مهران به درجه رفیع شهادت نایل آمد.در ادامه متن وصیت نامه این شهید والامقام را می خوانیم.

کد خبر: ۴۸۷۶۳۳

يکشنبه - ۲۳ شهريور ۱۳۹۹ / 1399 23 June

به گزارش نوید شاهد ایلام، شهید فرمان یاری نژاد فرزند رحمان، بیستمین روز از شهریور ماه سال 1345 هجری شمسی در روستای بان زیارت، شهر ایلام دیده به جهان گشود. دارای سواد خواندن و نوشتن بود.از طریق کارگری امرار معاش می کرد و در سال 1363 تشکیل خانواده داد، پس از رسیدن به سن قانونی انجام خدمت وظیفه عمومی در زمان حمله رژیم بعثی عراق به کشور عزیزمان ایران اسلامی به عنوان سرباز به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست.

وی پس از رشادت های فراوان سرانجام در بیست و دومین روز از شهریور ماه سال 1366 در منطقه مرزی مهران بر اثر اصابت ترکش به فیض شهادت نایل آمد. مزار این شهید والامقام در جوار امامزاده علی صالح(ع) قرار دارد. از این شهید گرانقدر دو فرزند به یادگار مانده است.

وصیت نامه شهید والامقام یاری نژاد:

با سلام و درود به آقا امام زمان(عج) به نايب برحقش ابراهيم زمان خمينى بت‌شكن و با سلام به ارواح پاك طيبه شهدا به خصوص شهدای گرانقدر ايران زمين.

پیام به مردم
اول پيام به مردم عزيز و شهيدپرور ايران، اى امت حزب الله و قهرمان ايران اين را بدانيد كه حق با ماست و پيروزى از آن مسلمين است ما چه كشته شويم و چه بكشيم، پيروزيم و اين را بدانيد و براى ما ناراحت نباشيد كه ما خود اين راه را انتخاب كرده و بسوى آن روان گشته‌ايم و بر اين راه خود افتخار مى‌كنيم. پيامم به شما اين است كه راه ما را ادامه دهيد و نگذاريد خونمان پايمال شود، حرفهاى امام عزيزمان را گوش كنيد.

پيام به دوستان و آشنايان
دوستان من راهم را رفتم و جايم در بين شما خالى مانده است اما من در نزد آقايم حسين(ع) هستم و از شما مى‌خواهم كه مرا ببخشيد و براى من و امثال من طلب آمرزش كنيد. وقتى مرا در قبر مى‌گذاريد بر بالينم بياييد تكه يخى برسر مزارم بگذاريد تا با طلوع آفتاب بر سرم اشك بريزد. چون من مادر ندارم كه برايم اشك بريزد و از شما خواستارم كه تا زنده‌ايد از انقلاب و امام حمايت كنيد و اين حمايت امرى واجب و ضرورى مى‌باشد.

پيام به فرزندان
فرزندان عزیزم سجاد و عمار و عزيزانم، اميدوارم كه براى من ناراحت نباشيد و بعد از من شما خود سرپرست خانواده باشيد و افتخار كنيد كه پدرتان را در راه حق و حقيقت داده‌ايد و از شما مى خواهم كه با كشته شدن من مأيوس نباشيد، بلكه پايدار و باصبر و مقاوم باشيد و راهم را به خوبى ادامه دهيد.

پیام به همسر شهید
همسرم من راهم را رفتم و بر اين راهم بوسه مى‌زنم، اما از تو طلب حلاليت و آمرزش دارم و از تو مى‌خواهم كه همسرى الگو در جامعه اسلامى باشيد و سرپرستى فرزندانم را به عهده بگيريد و در تربيت آنان كوشا باشيد.

منبع: اداره اسناد و انتشارات، پرونده فرهنگی شهدا