تاکید شهید "حیدری" به تفکر در قرآن

نوید شاهد - شهید "جعفر حیدری کویخ" در بخشی از وصیت نامه خود می نویسد: «قرآن را بخوانید و تفکر کنید؛ وای بر کسی که قرآن بخواند و به آن تفکر نکند؛ کسی که در قرآن تفکر نکند، به قرآن ظلم کرده است.» در ادامه متن وصیت نامه این شهید بزرگوار را بخوانید.

کد خبر: ۴۸۷۱۷۹

پنجشنبه - ۲۰ شهريور ۱۳۹۹ / 1399 20 June

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید جعفر حیدری کویخ پنجم خرداد1345 ، در روستاي هرموشي از توابع شهرستان شوش به دنيا آمد. پدرش محمد، كارمند جهاد سازندگي بود و مادرش خيري نام داشت. دانش‌آموز دوم متوسطه در رشته برق بود. از سوي بسيج در جبهه حضور يافت. دهم شهريور 1361 ، در كوشك بر اثر اصابت تركش به دست و پا، شهید شد. مزار او در گلزار شهداي شهرستان زادگاهش واقع است.

متن وصیت نامه شهید جعفر حیدری کویخ:

به نام خداوند بخشنده مهربان

گمان نکنید آنانی که در راه خدا کشته می شوند، مرده اند؛ بلکه زندگان جاویدی هستند که نزد پروردگارشان روزی می گیرند.(قرآن کریم)

خداوندا! اکنون که من تنها با تو سخن می گویم، تو را شکر گزارم؛ پس تو را شاهد می‌گیرم، عزیزترین و بهترین چیزی را که به من دادی و آن جانم است و چیزی بهتر از آن ندارم، پس آن را در راه تو و برای رضای تو هدیه می نمایم؛ هدیه‌ای که خودتو به من عنایت فرمودی. پروردگارا! باز تو را شاهد می گیرم که این راه را با آگاهی کامل انتخاب نمودم و با تمام وجودم شهادت را که سعادتی بس بزرگ است، می‌پذیرم، چرا که شهادت حد نهایی تکامل یک انسان است.

ای برادران و ای خواهران!

قرآن را بخوانید و تفکر کنید؛ وای بر کسی که قرآن بخواند و به آن تفکر نکند؛ کسی که در قرآن تفکر نکند، به قرآن ظلم کرده است.

تفنگم را بیاورید تا قلب و سینه دشمن را سوراخ سوراخ کنم که دیگر تحمل این همه نامردی را ندارم؛ آخر مگر در این دنیا استقلال و آزادی جرم است؟ چرا ملت‌های اسلامی را که این چنین محاصره اقتصادی و نظامی کرده‌اند. ای مادر! کفنم را بیاور تا بپوشم که خون من از خون امام حسین(ع) و علی اصغر به خون خفته، رنگین تر نیست. به جنایتکاران شرق و غرب بگویید که اگر خانه و کاشانه ام را به آتش بکشند، اگر گلوله های شما قلبم را سوراخ سوراخ کند، آرزوی شنیدن یک کلمه ضعف و آرزوی فروختن دینم را به گور خواهند برد.

به جنایتکاران بگویید که اگر پیکرم را زنده‌زنده پاره پاره کنند، اگر پاره پاره های تنم را بسوزانند و اگر خاکسترم را به دریا بریزند، از دل امواج دریا صدایم را خواهند شنید که فریاد می زنم: «اسلام پیروز است»؛ اسلام پیروز است و مناطق و کفر نابود است.

باری، وصیت می کنم وقتی که شهید شدم چون می دانم که شهید می شوم اگر شهید شدم، جسدم را در آرامگاه عباس شوش دفن کنید. من از پدرم محمد حیدری و مادرم می خواهم که مرا ببخشند و ناراحتی هایی که از من دارند، مرا حلال کنند.