معجزه‌‌ در عاشورای سال ۶۹

نوید شاهد - «صبح روز عاشورای سال ۱۳۶۹ به چشم خود شفای برادران آزاده بیمار را می‌دیدم که با چشمانی پر از اشک در سوگ مولایمان حسین ‌(ع) ایستاده‌بودند. آنها تا روز قبل به علت بیماری قادر نبودند روی پا بایستند ...» نوید شاهد سمنان شما را به خواندن جزئیات این خاطره دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۸۶۷۹۷

چهارشنبه - ۱۲ شهريور ۱۳۹۹ / 1399 12 June

معجزه‌‌ در عاشورای سال ۶۹

به گزارش نوید شاهد سمنان، به نقل از موسسه فرهنگی هنری پیام آزادگان؛ ایام محرم در پیش بود و شیفتگان امام حسین (ع) برای برپا داشتن مراسم عزاداری مهیا می‌شدند. فرمانده اردوگاه و سایر عمال بعثی عراق در همان شب‌های اول محرم با برپایی و انجام مراسم سوگواری به شدت مخالفت کردند. ما نیز دست به اعتصاب غذا زدیم. بعد از ۴۸ ساعت فرمانده اردوگاه در قبال خواست ما تسلیم شد و گفت: شب‌ها به مدت دو تا سه ساعت، آن هم به صورت نشسته، اجازه دارید عزاداری کنید.

صبح روز عاشورای سال ۱۳۶۹ به چشم خود شفای برادران آزاده بیمار را می‌دیدم که با چشمانی پر از اشک در سوگ مولایمان حسین ‌(ع) ایستاده‌بودند. آنها تا روز قبل به علت بیماری قادر نبودند روی پا بایستند، اما اکنون نه تنها روی پا ایستاده‌بودند بلکه نوحه می‌خواندند و بر سینه می‌زدند. می‌دانستم که وقوع این معجزات جز با کمک امام حسین (ع) و ائمه معصومین (ع) امکان‌پذیر نیست.

غوغایی بود. صدای بچه‌ها طنینی ملکوتی در فضا افکنده‌بود و تأثیر آن به حدی بود که بعضی از مأموران شیعه که در اردوگاه بودند، اشک در چشم‌هایشان حلقه زده‌بود ولی قدرت ذکر حتی کلمه‌ای را نداشتند.
نویسنده: مرتضی نظم ده

منبع: موسسه فرهنگی هنری پیام آزادگان