شهید "آژده": ما فرزند محرم و علمدار ما حسین(ع) است

نوید شاهد - شهید "رضا آژده" در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد:«اگر دنیا ما را محاصره اقتصادی کند ما فرزند رمضانیم و پیشوایمان محمد(ص) و علی(ع) است.اگر مارا محاصره نظامی کنند فرزند محرم و پیشوای ما حسین ابن علی است.»

کد خبر: ۴۸۶۲۹۲

دوشنبه - ۰۳ شهريور ۱۳۹۹ / 1399 03 June

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید رضا آژده، یادگار «اسمعلی» و «رقیه» نهم شهریور ماه سال 1345 در شهرستان همدان چشم به جهان گشود. ایشان تا پایان راهنمایی درس خواند و سپس به عنوان یکی از نیروهای سپاه پاسداران در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر در هشتم مرداد ماه سال 1365 در دارخوین به شهادت رسید. پیکرش را در گلزار شهدای شهرستان شهریار به خاک سپردند.

متن وصیت‌نامه شهید

شهید رضا آژده در سی‌ام اسفندماه سال 1363 وصیت نامه‌ای نوشته است که در ادامه می‌خوانید؛

بسمه تعالی

سلام و درود فراوان بر خدا و رسول خدا، بر تو ای پدر و مادر مسلمان که تنها جگر گوشه خود را به یاری اسلام میفرستی تا با نثار قطره‌ای از خون خود پرچم توحید را سراسر جهان به اهتزاز در آورند.

با نام خدا وصیت نامه‌ام را شروع میکنم:

پیامی برای برادران و خواهران و به تمامی روحانیت اسلام و برادران سپاه و بسیج و امت حزب الله که تحت فرماندهی و رهبری امام زمان و نائب بر حقش و مرجع بزرگوار عالی قدر امام خمینی توصیه میکنم که دوستان عزیزم غیر از اسلام راه دیگری را انتخاب نکنید و فقط به کتاب آسمانی چنگ زنید و پس از یاد گرفتن قرآن اعمال خود را با آن مطابقت دهید، که رستگاری در این راه است.

به مهمانی امام حسین(ع) خواهیم میروم

اگر کسی غیر از اسلام راهی و یا روشی را انتخاب کند از او پذیرفته نخواهد شد و در آخرت از زیانکاران است تا چند صباحی دیگر به مهمانی امام حسین(ع) خواهیم رفت. شما دریای بیکران مسلمانان از هیچ کس به جز خدا هراسی نداشته باشید، اگر دنیا ما را محاصره اقتصادی کند ما فرزند رمضانیم و پیشوایمان محمد(ص) و علی(ع) است.اگر مارا محاصره نظامی کنند فرزند محرم و پیشوای ما حسین ابن علی است.

مادرم به خانم فاطمه زهرا(س) بگو من رضا را در راه اسلام فدا کردم

پدر و مادر عزیزم اگر شهادت نصیب من شد، البته من گناهکارم و سعادت آن را ندارم ولی اگر داشته باشم نگران من نباشید. ای مادر بعد از شهادتم سرافراز خواهی شد و به بی‌بی‌ام فاطمه زهرا(س) بگو تو حسینت را دادی در راه اسلام و من رضایم را. نگران نباشید من راهم را انتخاب کردم و خوب راهی است.

جهاد در راه خدا را انتخاب کرده‌ام

من و برادران دیگر که همه داوطلبانه برای اجرای دستور خدا جهاد در راه دین او را انتخاب کردیم بسیار خوشحال هستیم، اما مادرم دلم شور میزند و عشق ملاقات حق دارد و فکر میکنم که با شما روز قیامت پیش هم خواهیم بود و هیچ ناراحت نباش زیرا من از فرزند‌م لیلا بهتر و بالاتر نیستم طبق گفته قرآن هر کس طعم و مزه مرگ را خواهد چشید پس چه بهترکه آن مرگ را خواهد چشید پس چه بهتر که آن مرگ شهادت در راه خدا باشد.

توصیه به پدر و مادر

پدرم و مادرم صبر را پیشه کنید. این راه را انتخاب کردم. شما عزیزانی که در پشت جبهه هستید دوری کنید باز توصیه میکنم مگذارید انقلاب بازیچه دست فرصت طلبان باشد. وصیتی که مینویسم از دیار کربلاییان که عاشق هستند مینویسم روزهای عاشورا و تاسوعا را به یاد می‌آورم.

من به کام خود رسیده‌‌ام

باری پدر و مادر عزیزم ناراحت نشوید مادرم ناراحت نشو و نگوئید که ناکام بود افتخار کنید که شما فرزندی درراه خدا داده‌اید باید به این سعادت افتخار کنید. اما ای پدر مرا حلال کن چون از اول عمرت کار کردی و مرا بزرگ کردی هنوز کفش در خانه نکندی باری امیدوارم که مجید و حمید راهم را ادامه دهند برای من گریه نکنید و به هیچ‌وجه سیاه تن خود نکنید و اینجاست که ضد انقلاب روحیه شمارا نمیتواند ضعیف کند.

حلالم کنید

مرا حلال کنید و همه اقوام و خویشاوندان را سلام برسانید سلام مرا به همسنگران و دوستانم برسانید از فامیلها وآشنایان و دیگر عزیزان حلالیت میطلبم توصیه دیگرکه پدرو مادرم ناراحت نشوید.

من با چشمانی باز راهم را انتخاب کردم

در ضمن و در پایان این را میخواهم بگویم که موقع تشییع جنازه‌ام دستهایم را بیرون بگذارید که نگویند چیزی از این دنیا با خود برد و چشمهایم را باز بگذارید که نگویند چیزی نفهمید و از دنیا رفت. بعد از شهادتم در محل جنازه‌ام را بگردانید ودر امامزاده عباس دفن نمایید تا اینکه پدر و مادرم سختی نکشند برای آمدن به سر مزار من.

به امید پیروزی رزمندگان اسلام .بعد شهادتم میتوانید وصیت نامه‌ام را درمجلس ختم بخوانید برای مردم به امید پیروزی رزمندگان عزیزانشاالله.