شهید «عباس رحمتی» چه مسئولیتی را در زندگی بر دوش خود می دید؟

شهید عباس رحمتی در وصیتنامه اش می نویسد: «خدایا مسئولیتی بس خطیر دارم، خون شهدا از یک‌طرف و مفقودالاثرها و اسرا از طرف دیگر، تکلیفم چیست؟ » . با هم در نوید شاهد زندگینامه این شهید گرانقدر را بخوانیم

کد خبر: ۴۸۵۹۵۰

چهارشنبه - ۲۹ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 29 May

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید عباس رحمتی هشتم شهریور سال 1340 در روستای ورآباد از توابع شهرستان خمین و در خانواده‌ای اصیل و با فرهنگ و مهربان که مخارج زندگی را با سختی از دل زمین و با کشاورزی به دست می‌آوردند، دیده به جهان هستی گشود. روزهای سختی در انتظارش بود ولی او با همت و تلاش و کمک‌های خانواده توانست راهی برای حل مشکلات زندگی‌اش پیدا کند و زندگی را به نحو خوب و مطلوبی ادامه دهد.

عباس دوره‌ی کودکی را که تمام کرد، به مدرسه رفت و توانست با جدیتی که داشت درسش را ادامه دهد. پنج سال ابتدایی را در روستا خواند و برای دوره‌های بالاتر راهی شهرستان خمین شد. او توانست راهنمایی و دبیرستان را پشت سر بگذارد و با گرفتن مدرک دیپلم به درس خاتمه بخشد. در همین سال‌ها بود که قصد رفتن به جبهه کرد. به عنوان سرباز وظیفه به خدمت لشکر 84 خرم‌آباد در نیروی زمینی ارتش درآمد و با دیدن آموزش‌های نظامی راهی جبهه شد. اسلحه را که بر دوش کشید جز برای رضای خداوند ماشه نچکاند و قصدش این بود تا دشمنان دین را از بین ببرد. سرانجام در بیست و هشتم مرداد سال 1360 در منطقه دشت عباس بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر مطهرش را هم پس از تشییع در گلزار شهدای روستای ورآباد به خاک سپردند.

فرازی از وصیتنامه شهید:

خداوندا من طاقت عدالتت را ندارم اگر با عدالتت رفتار کنی وای به حالم که روسیاهم، ولی به صفات کریمه‌ات قسم، با رحمتت با من رفتار کن.

خدایا مسئولیتی بس خطیر دارم، خون شهدا از یک‌طرف و مفقودالاثرها و اسرا از طرف دیگر، تکلیفم چیست؟

چه بگویم در برابر حماسه‌های خونین عزیزان؟

چطور و با چه رویی به خانواده‌های شهدا و اسرا نگاه کنم؟

خدایا از تو می‌خواهم که توفیقی عنایت کنی که ادامه‌دهنده راه مقدس و اهدافشان باشم.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی