زندگینامه شهید «سید مجتبی بزرگی» | از تولد در روستای حسین آباد تا شهادت به دست کومله

نوید شاهد استان مرکزی به مناسبت سالگرد شهادت شهید "سید مجتبی بزرگی"، زندگینامه ایشان را برای مخاطبین منتشر نمود که شما را به مطالعه آن دعوت می کنیم.

کد خبر: ۴۸۵۸۳۹

سه‌شنبه - ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 28 May

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید سید مجتبی بزرگی یکم دی سال 1341 در روستای حسین‌آباد از توابع شهرستان خمین متولد شد. او در خانواده‌ای از سلاله پیغمبر(ص) که همیشه اعتقاد به اصول دین داشتند رشد کرد. دوران کودکی را با فقر و سختی در دامان مادر پرورش یافت و در شش سالگی برای آموزش و تحصیل به کلاس درس رفت. با موفقیت دوران ابتدایی را گذراند ولی چون پدرش از کار افتاده شده بود و کسی نبود که به پدر و مادر و خواهر و برادران ایشان رسیدگی کند، مجبور شد که ترک‌تحصیل کرده و برای تامین معاش زندگی در جستجوی کار به تهران مهاجرت کرد. در آن جا در یک تعمیرگاه مکانیکی مشغول به کار شد و تا زمان اعزام به خدمت مقدس سربازی کار می‌کرد و تا هزینه زندگی خود و خانواده‌اش را تامین کند.

سید مجتبی با رسیدن موعد خدمت سربازی، خود را برای خدمت آماده کرد و بعد از آموزش نظامی‌ به عنوان سرباز ژاندارمری به سقز اعزام و مدت ده ماه در سقز خدمت کرد. در طول خدمت در یک عملیات علیه گروهک‌های ضد انقلاب به اسارت ایشان در آمد و پنج ماه گروگان حزب دمکرات بود. بعد از نجاتی معجزه‌آسا از دست آن‌ها دوباره به مبارزه بی‌امان خود ادامه داد و با آگاهی و اطلاعاتی که از دشمن به دست آورده بود با برادران سپاهی همکاری می‌کرد. ایشان داوطلبانه به کمک برادران سپاه و بسیج می‌رفت و از پایگاه عملیاتی سقز بارها به پاک‌سازی روستاهای کرد نشین از دست ضد انقلابیون اعزام شد. در آخرین ماموریتش هنگامی ‌که در سی‌ام مرداد ماه 1361به منطقه بوکان اعزام شده بود، هنگام درگیری با نیروهای گروهک‌های ضد انقلاب بر اثر اصابت گلوله به سرش به خیل شهیدان انقلاب اسلامی‌ پیوست. پیکر مطهر سرباز شهید در زادگاهش به خاک سپرده شد.

فرازی از وصیت نامه:

اگر چنانچه من در این جبهه شهید شدم برای من ناراحت نشوید چرا که من در راه خدا قیام کردم و برای پیروی از قرآن و اسلام شهید می‌شوم به پدر و مادرم دلداری بده و بگو برای من گریه نکنند چرا که من از امام حسین(ع) این درس را یاد گرفته‌ام و از فرزند برومند امام حسین(ع) بهتر نیستم به مادرم بگو که راه حضرت زینب(س) را پیش گرفته و صبر نماید که خداوند صابران را دوست دارد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی