شهیدان از روضه امام حسین(ع) جهاد را می شناسند

شهید "حسن توکلی" - از کودکی به روضه های امام حسین (ع) و مسجد بسیار علاقه داشت. و هر وقت می توانست به مسجد می رفت و سعی داشت تا در همه زمینه‌ها و عرصه‌ها فعال باشد و سهمی را که بر دوش دارد انجام دهد. در نوید شاهد زندگینامه این شهید والامقام را بخوانیم.

کد خبر: ۴۸۵۸۳۶

سه‌شنبه - ۲۸ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 28 May

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید حسن توکلی فرزند علی‌اکبر در اولین روز از شهریور ماه سال 1340 در شهرستان اراک و در خانواده‌ای مذهبی و انقلابی، که اهل برگزاری روضه امام حسین(ع) بودند، دیده به جهان هستی گشود و پای به این کره خاکی نهاد. از همان دوران کودکی وابسته به نماز و قرآن بود و علاقه زیادی به مسجد و اعمال اسلامی داشت و همیشه در دعای کمیل شرکت می‌کرد و خانواده و دوستان را نیز دعوت به شرکت می‌کرد.

عبادت خدا را در اول وقت انجام می‌داد و علاقه خاصی به ولایت و روحانیت داشت، به طوری که کسی قدرت نداشت در مقابل او صحبتی برضد روحانیت کند. نظافت و نظم مسئله مهمی برای او بود و سعی می‌کرد به کارهایش در زندگی نظم دهد. یکی دیگر از خصوصیات اخلاقی او کمک به فقرا بود و هر کسی که از او کمکی می‌خواست، سعی‌ می‌کرد در حدِ توانش به آن‌ها کمک‌ کند. تحصیلاتش را در یکی از دبستان‌های شهرستان اراک آغاز کرد و توانست با جدیت و تلاشی که داشت درسش را ادامه دهد و دوره ابتدایی و راهنمایی‌اش را به پایان برساند و وارد هنرستان شهید رجایی شد و در رشته فنیِ برق تا سال سوم ادامه تحصیل داد.

از همان اوایل انقلاب در پخش نشریه و عکس‌های امام(ره) فعالیت داشت و شب‌ها تا صبح به نگهبانی در خیابان‌ها و کوچه‌ها مشغول بود. بعد از انقلاب نیز در بسیج و شورای اسلامی مسجد امام جواد(ع) فعالیت می‌کرد و سعی داشت تا در همه زمینه‌ها و عرصه‌ها فعال باشد و سهمی را که بر دوش دارد انجام دهد. با شروع فصل سرما که برف می‌بارید، اول به منزل همسایگانی که سرپرست نداشتند، می‌رفت و برف خانه آن‌ها را پارو می‌کرد و بعد به خانه خودشان می‌رفت. در مسجد همه بچه‌های محل را جمع می‌کرد و سعی داشت تا شب‌ها با برگزاری قرائت قرآن و نماز برای آن‌ها مسئله بگوید و آن‌ها را برای اسلام و میهن اسلامی آماده کند. او به عنوان بسیجی گردان امام حسن(ع) از لشکر 17 به جبهه رفت و حدود هفت ماه در جبهه‌ بود در منطقه عملیاتی پاسگاه زید به شدت مجروح و سرانجام در بیست و نهم مرداد سال 1361 به شهادت رسید. پیکر مطهرش را در گلزار شهدای ار اک به خاک سپردند.

فرازی از وصیت نامه:

هر کسی که در راه خدا قدم بر می‌دارد، خداوند او را دوست می‌دارد. پس من از این طریق یعنی از طریق رزم می‌توانستم برای خدا جهاد کنم و هیچ، این راه را کورکورانه و بدون تحقیق نرفتم و هیچ‌کس نباید بگوید این‌‎ها که شهید می‌شوند، بی‌تجربه یا که از روی هوی و هوس به جبهه‌ها می‌روند و خودشان را نابود می‌کنند، هر کس این حرف را بزند، پیش خدا مسئول هست.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی