روایتی خواندنی از "سردار محمد کرمی راد" به مناسبت سالروز شکست حصر پاوه؛

ضد انقلاب‌ها برای تجزیه کشور به پاوه هجوم آورده بودند

نوید شاهد - سردار "محمد کرمی راد" یکی از فرماندهان دوران دفاع مقدس است که در روزهای محاصره پاوه توسط منافقین در پاوه حضور داشت و در روایتی چنین می گوید: «اگر پاوه به دست ضد انقلاب می‌افتاد از آنجاکه قوری قلعه، منطقه ای استراتژیک بود و به روانسر و جوانرود منتهی می شد طول می کشید که دوباره به دست رزمندگان بیافتد. آنها به دنبال تجزیه کشور بودند اما در اثر مقاومت مردم، رزمندگان، پاسداران، ارتش، هوانیروز و شهید چمران نتوانستند پاوه را تصرف کنند.»

کد خبر: ۴۸۵۶۶۳

دوشنبه - ۲۷ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 27 May

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛ سردار "محمد کرمی‌راد" یکی از فرماندهان دوران دفاع مقدس است که در روزهایی که پاوه در محاصره منافقین قرار داشت، در کنار شهید سید محمدسعید جعفری، شهید آیت ‌شعبانی، شهید چمران و سایر فرماندهان شجاع، نقش آفرینی کرده است و به مناسبت سالروز شکست حصر پاوه، به بیان خاطرات خود از آن روزها پرداخت.

کرمی‌راد گفت: غائله پاوه در مرداد سال 1358 در منطقه جغرافیایی پاوه و ارتفاعات تخت اورامانات منتهی به شهر نوسود که به کردستان عراق دسترسی دارد اتفاق افتاد. این منطقه برای نقشه تجزیه که از سوی دشمنان انقلاب اسلامی طرح ریزی شده بود بسیار حائز اهمیت بود.

وی افزود: پس از پیروزی انقلاب اسلامی عوامل دست نشانده و ضد انقلاب مثل حزب کومله، دموکرات، چریک های فدایی خلق و عوامل ضد انقلاب که با عراق هماهنگ بودند و نشست‌های آن‌ها در سفارت آمریکا در تهران برگزار می‌شد و اسناد آن بعدها منتشر شد و افرادی چون سالار و سردار جاف و دیگر عوامل ضد انقلاب که با عراق همکاری داشتند در غائله پاوه نقش داشتند. آنها همزمان مهاباد، سنندج و پاوه که مرکزیت اورامانات در استان کرمانشاه بود را مورد هدف قرار دادند تا بتوانند به اهداف تجزیه طلبانه خود دست یابند.

ضدانقلاب از غفلت نیروهای ما بهره برد

کرمی‌راد بیان داشت: یکی از ویژگی‌هایی که در غائله پاوه رخ داد بهره ضدانقلاب از غفلت نیروهای ما بود. آنها امکانات خود را در غار قوری قلعه مستقر کردند و البته با پوشش مستقر شدند و در فرصتی به مقرهای سپاه و مراکز نظامی حمله ور شدند و این سبب محاصره شهر پاوه شد. دکتر چمران خود را به سرعت به منطقه رساند؛ نقش سعید جعفری فرمانده سپاه کرمانشاه در هماهنگی با مراکز مختلف از جمله ارتباط با سپاه مرکزی، هوانیروز و ارتباط با امام راحل از طریق مرحوم حاج آخوند بی بدیل بود.

فرمانده دوران دفاع مقدس گفت: شهید چمران از قبل انقلاب با شهید آیت شعبانی که در لبنان و اردوگاه فلسطینیان تحت آموزش بود آشنایی داشت به همین دلیل وی را به عنوان فرمانده پاسگاه ژاندارمری انتخاب کرد.

وی ادامه داد: چهار منطقه فرمانداری، پاسگاه ژاندارمری، مقر سپاه پاسداران در پاوه و بیمارستان پاوه در لحظات آخر هجوم محاصره شدند و حتی پرسنل بیمارستان که به مردم خدمات رسانی می کردند به طرز فجیعی به شهادت رسیده بودند. آنها پس از محاصره بیمارستان می خواستند پاسگاه را از آیت شعبانی پس بگیرند. وقتی نتوانستند این کار را انجام دهند، ترفند مذاکره بدون اسلحه را در پیش گرفتند به همین دلیل شهید شعبانی به همراه یک نفر از نیروها جلو آمد، نیروهای رزمندگان به صورت تامینی از پشت مراقب وی بودند در نهایت شهید آیت شعبانی مجروح شد اما رزمندگان آتش دشمن را پاسخ دادند شهید آیت شعبانی با مجروحیت بازگشت و مقاومت جانانه ای کرد.

وحشتی بر دل ضد انقلاب افتاد

وی عنوان کرد: از نقش اهالی پاوه، پاسداران بومی، بسیجیان محلی و ماموستا ملاقادر قادری نباید غافل شد. روز بعد از استقرار ما و مقاومت در برابر درگیری‌های شدید ضدانقلاب در حالی که پاوه به طور کامل محاصره شده بود و جنگ به کوچه و خانه‌ها رسیده بود. شهید چمران با عوامل ضدانقلاب مذاکره کرد اما ظاهر قضیه حاکی از آن بود که مذاکره راه به جایی نخواهد برد بلکه آنها به دنبال تصرف شهر بودند در آن زمان به واسطه آشنایی شهید سعید جعفری با حاج آخوند، امام راحل در جریان گزارش قرار گرفت و پیام تاریخی را در ۲۷ مرداد ۵۸ مبنی بر ضرورت شکست حصر پاوه صادر کرد، به دنبال فرمان امام(ره) نیروهای سپاه و ارتش در تمام نقاط ایران برای اعزام به پاوه به حرکت درآمدند و اخبار آن به گوش ضد انقلاب رسید و وحشتی بردل آنها انداخت در حالی که باعث روحیه رزمندگان شد دشمنان عقب نشینی کردند و شهید چمران به همراه تعدادی از نیروها آنها را تا نوسود تعقیب کردند.

اگر پاوه به دست ضد انقلاب می‌افتاد ....

وی خاطر نشان کرد: اگر پاوه به دست ضد انقلاب می‌افتاد از آنجاکه قوری قلعه منطقه ای استراتژیک بود و به روانسر و جوانرود منتهی می شد طول می کشید که دوباره به دست رزمندگان بیفتد. آنها به دنبال تجزیه کشور بودند اما در اثر مقاومت مردم، رزمندگان، پاسداران، ارتش، هوانیروز و شهید چمران نتوانستند پاوه را تصرف کنند. در پاوه دو غائله یکی پیش از انقلاب که عوامل سلطنت طلب نظیر سالار و سردار جاف به مردم حمله ور شدند و دیگری پس از انقلاب رخ داد که سرکوب شد.

انتهای پیام/