شهید "رحمت الله صفی پور":

اسلام احتیاج به ایثارگری جوانان دارد

نوید شاهد - در وصیت نامه "رحمت اله صفی پور" آمده است: سرنوشت چنین می خواهد و اسلام احتیاج به ایثارگری جوانانی از قبیل من دارد و برای همین است که اسلام و قرآن و دوستی اهل بیت پیامبر را بر شما ترجیح داده و فراق دوری از شما را تحمل می کنم.

کد خبر: ۴۸۵۳۹۹

شنبه - ۲۵ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 25 May

به گزارش نوید شاهد کرمان، شهید رحمت الله صفی پور نهم فروردين 1338، در روستاي بيدكردوئيه از توابع شهرستان بافت به‌ دنيا آمد. وی تا پايان مقطع متوسطه درس خواند و ديپلم تجربي گرفت. به عنوان بسيجي در جبهه حضور يافت. سرانجام در نهم مرداد 1362، در مهران بر اثر اصابت تركش به شهادت رسيد. پيكر وي مدت‌ها در منطقه برجا ماند و پس از تفحص سال 1374، در زادگاهش به‌خاك سپرده شد.

در ادامه بخش هایی از وصیت نامه  "رحمت اله صفی پور" را مرور می کنیم:

امید کشته شدن در راه معشوق را دارم

اینک عزمم را راسخ کرد و با آگاهی و هدف پا به عرصه میدان مبارزه حق برعلیه باطل نهاده ام و راه الله را انتخاب کرده ام وبه سوی او هجرت کرده ام. راضی به رضای او گشته تا هر چه معیشت اوست حقیقت و تشنگان عدالت بنویسم تا اتمام حجتی باشد به بی تفاوتانی که سر درلاک خود نموده اند و هنوز درخواب خوش خرگوشی به سر می برند تا شاید به خود آیند و زندگی را به بطالت نگذرانند. اما بدانید که من بار دیگر از همه چیز و از همه کس بریده ام وعزمم را جدی نمودم و راهی حق میدان جهاد در راه خدا شدم و امید کشته شدن در راه معشوق را دارم و شاید نتوانم بار دیگر با شما باشم و رو در رو با شما به گفتگو بپردازم برای همین است که قسمت ناچیزی از گفته های خود را برروی کاغذ می آورم.

خوشا به حال پدر ومادری که پاره تن خود در راه خدا قربانی کنند

اول از همه از شما معذرت می خواهم و واقعا شرمنده هستم که نتوانستم خداحافظی کنم و نتوانستم زحمتهای چند ین ساله شما را که با تار وپودم حس می کنم و درک می کردم جبران نمایم، پدرم باور کن من خیلی سعی داشتم تا فرزندی خوب برای شما باشم و شما را از تمام جهان بیشتر دوست می داشتم و تمام سعیم براین بود که رضایت شما  را جلب کنم، ولی چه کنم که کسی بود که من او را از شماها و از همه عالم بیشتر دوست داشتم و عاشق او بودم و برای رسیدن به او لحظه شماری می کردم وعاقبت عشق اوبود که مرا مانند آهن ربا به سوی خود کشاند و شما را از یادم برد از این آرزوها و امیدها داشتی ولی بدان کسی نیست که مرگ به سراغش نیاید و همه سرانجام روزی از هم جدا می شوند حال چه بهتر که این جداشدنها در راه خدا و در میدان مبارزه باشد. مرگ شرافتمندانه و خونین به سراغ انسان بیاید و در بستر غفلت نباشد و خوشا به حال پدر ومادری که بارنج و سختی و مشقت فرزندی بزرگ کنند و پاره تن خود در راه محبوبشان قربانی کنند و بشارت باد بر شما رحمت پروردگار بزرگ.

من ثمره زندگی مادر بودم

مادرم می دانم که من ثمره زندگی تو بودم و چه خوب به یاد دارم که چه شبها تا صبح با چراغ فانوس قالی می بافتی و زحمت می کشیدی تا وسایل راحتی مرا فراهم سازی تا بتوانم به مدرسه بروم تارشاید در پیری عصای دستت شوم، ولی شاید به این آرزویت نرسی و برای چندمین بار مادرم از تو عذر می خواهم و واقعا شرمنده ام که خداحافظی نکردم، ولی باور کن که دست خودم نبود، نیرویی مرا به طرف جبهه می کشید که می توانی مقاومت در برابر آن را نداشت و از تو می خواهم به خاطر خدا مرا ببخشی.

فراق دوری از شما راتحمل می کنم

از شما می خواهم که برادرانم را خوب تربیت کنی تا فرزندانی خوب برای شما و بندگانی صالح برای خداوند باشند، مادرم و پدرم از شما عاجزانه می خواهم که نماز و ذکر خدا را از یاد نبرید واز دعاکردن به امام و رزمندگان اسلام دریغ نفرمایید، مادرم ، پدرم می دانم که برای هر پدر ومادری هم از دست دادن فرزند سخت است، اما سرنوشت چنین می خواهد واسلام احتیاج به جوانانی از قبیل من دارد وبرای همین است که اسلام و قرآن و دوستی اهل بیت پیامبر را بر شما ترجیح داده و طبق نصرقرآن و پیامبر و ائمه اطهار فراق دوری از شما راتحمل می کنم و ازشما می خواهم برای من گریه ضعف نکنید که خدای ناکرده دشمنان دین خدا خوشحال شوند ولی نمی گویم گریه نکنید گریه شما گریه سوز باشد و به یاد علی اکبر حسین گریه کنید و به یاد زینب باشید که چگونه توانست شهادت هفتاد ودوتن را تحمل کند.

به ندای حسین زمان لبیک بگویید

وصیتم به جوانان و مخصوصاٌ دوستان این است که مبادا در رختخواب ذلت بمیرید وحسین در راه دین  به شهادت رسید و خدای ناکرده در بستر غفلت بمیرید که علی در مهراب عبادت شهید شد وسعی کنید مانند حنظله باشید که میدان کارزار را بر حجله عروسی ترجیح داد و در رکاب رسول خدا و در راه خدا رخت عروسی را به کفن تبدیل نمود و به لقاء الله پیوست و در حال بی تفاوتی نمیرید که علی اکبر حسین در رکاب حسین و در راه خدا با هدف شهید شد و عاجزانه از شما می خواهم که دست از امام بر ندارید و اگر جویای راه حسین هستید آن را دررگهای خمینی بیابید و ندای دل من ناصرا خمینی ، این حسین زمان لبیک بگویید و جبهه ها را خالی نگذارید و تقوی پیشه کنید و وحدت را حفظ کنید و دعا به امام و رزمندگان را از یاد نبرید.

اسلام را یاری کنید

ای مادران از آمدن فرزندانتان به جبهه جلوگیری نکنید زیرا اسلام احتیاج مبرم به نیرو دارد و مادر وهب را الگو قرار دهید چگونه جوان تازه دامادش را به یاری حسین فرستاد و موقعی که به شهادت رسید دشمن سربریده وهب را جلو مادرش انداخت، ولی مادر وهب سر فرزندش را به طرف دشمن پرتاب کرد و گفت ما چیزی را که در راه خدا داده ایم پس نمی گیریم و کسانیکه توانایی به جبهه آمدن را ندارید از کمک مادی به جبهه خودداری نفرمایید و اگر توانایی مادی را ندارید لااقل با دعاهایتان رزمندگان را بدرقه نمایید واسلام را یاری فرمایید پس کسانیکه ذره ای در دلشان به خمینی شک دارند و بدگمانند می خواهم که در تشییع جنازه من شرکت نکنند زیرا روح مرا آزرده می سازد.

پایان پیام/