مرگ باعزت یا زندگى باذلت

نوید شاهد - شهيد "محمد علائيان" در وصیت‌نامه خود می‌نویسد: «ما مرگ باعزت را به زندگى باذلت ترجيح مى‌دهيم و مرگ باعزت را افتخار مى‌دانيم....» متن کامل وصیت نامه این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۴۸۵۰۹۴

دوشنبه - ۲۰ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 20 May

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد "محمد علائيان" در سال 1342 در شهرستان جهرم دیده به جهان گشود. دو ساله بود که مادرش را از دست داد و خواهرش سرپرستی او را به عهده گرفت. 7 ساله بود که راهی مدسه شد. پس از اتمام کلاس دوم ابتدایی ترک تحصیل کرد و جهت امرار معاش در کنار عمویش به کار مشغول شد.

در بحبوبه انقلاب محمد نیز دوش به دوش مردم ایران در تظاهرات شرکت می کرد. با آغاز جنگ تحمیلی بدون اطلاع خانواده به جبهه رفت و با اصابت ترکش زخمی شد. 15 روز در بیمارستان بستری بود که پس از بهبودی نسبی به خدمت سربازی رفت. 3 ماه آموزش ديد و دوباره به جبهه اعزام شد. وی سرانجام در دومین اعزام 15 مرداد 1360 به شهادت رسید و در گلزار شهدای فردوس جهرم به خاک سپرده شد.

متن وصیت نامه:
و لا تحسبن الذين ... البته مپنداريد كه شهيدان راه خدا مرده‌اند بلكه زنده به حيات ابدى شدند و در نزد خدا متنعم خواهند بود. بنام پروردگار شهدا و راستگويان و با درود به روان پاك شهداى گلگون كفن از هابيل تا كربلاهاى جنوب و غرب ايران كه با خون سرخ خود راه بزرگ رهبر آزادگان حسين را ادامه دادند و همچون حسين، حسين وار به لقاء الله پيوستند.

مرگ با عزت یا زندگى با ذلت
اينجانب محمد غلاتيان در پادگان جهرم در كمال صحت و سلامت اين وصيتنامه را مى‌نويسم. خانواده عزيز و بازماندگان گرامى به ياد خدا باشيد و هرگز غم و اندوه به خود راه ندهيد. هنگامى كه امام حسين (ع) به جنگ با يزيد رفت، فرمودند: «ما مرگ با عزت را به زندگى با ذلت ترجيح مى دهيم و مرگ با عزت را افتخار مى دانيم. من چون امانتى از خدا براى شما بودم كه شما وظيفه داشتيد امانت الهى را به خوبى و در نهايت دقت نگهدارى كنيد و به دقت پرورش دهيد و اين كار را بخوبى انجام داديد.»

نفست را مغلوب کن

هرگاه مزدوران كافر و دست نشاندگان طاغوت بخواهند به كشور اسلامى حمله كنند و بخواهند اسلام را نابود كنند بر هر مسلمان واجب است كه از دين و آئين و اسلام و ميهن خود دفاع كند و هم اكنون كه مزدوران آمريكايى و عراق به ايران حمله نموده اند بر خود واجب دانستم كه خود را داوطلبانه در پادگان معرفى كنم و راهى ميدان جنگ را در پيش گيرم و شهادت را با آغوش باز استقبال نمايم و اين مزدوران را از ميهن اسلامى ايران بيرون برانم و از خداوند بزرگ مرتبه خواهانم كه يارى نمايد تا نفس خود را مغلوب و پاك و به نزد او بشتابم. اگر سعادت يافتم كه در راه خدا اين جسم ناقابل را فدا نمايم.

افتخار كنيد فرزندی در راه امام حسين داده‌ايد

خواهر عزيز و برادر گرامى هرگز احساس ناراحتى نكنيد و افتخار كنيد كه برادرى در راه اسلام و امام و در نهايت امام حسين داده ايد. خواهرم چون زينب، زينب وار صبر و استقامت در روحيه‌ات راه ده و حلالم كن. برادرانم راه خدا بهترين راههاست و راه مرا ادامه و حلالم كنيد و شما اى فرزندان خواهرم عفت و پاكدامنى و حجاب خود را حفظ كنيد و فرزندانى مسلمان و انقلابى به جامعه تحويل دهيد و در دعاهاى كميل شركت كنيد و دست به دعا برداريد كه امام امت را برايمان تا ظهور مهدى عجل الله تعالى نگه دارد. در خاتمه از تمام دوستان و خويشان و هموطنانم مى خواهم كه مرا حلال كنند. والسلام.

انتهای متن/

منبع:پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس