وصیت شهيد محمد نيك انديش؛

همیشه در جهت اسلام و قرآن قدمی بردارید

نوید شاهد - شهید "محمد نیک اندیش" در وصیت خود چنین آورده است: «به تمامی ملت به خصوص مسئولین امر تذکر می دهم که همیشه در جهت اسلام و قرآن قدمی بردارید...».

کد خبر: ۴۸۴۸۹۱

پنجشنبه - ۱۶ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 16 May

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید محمد نیک اندیش در روز دوازدهم مرداد 1344، در شهرستان گناباد به دنیا آمد. پدرش کشاورز بود. تا پایان مقطع راهنمایی به تحصیل پرداخت. در جبهه به عنوان پاسداروظیفه حضور یافته بود و فرمانده دسته بود. عاقبت در روز بیست و چهارم بهمن 1364 در منطقه "ام الرصاص" بر اثر اصابت ترکش به بدن، به فیض شهادت نایل آمد.

متن وصیتنامه این شهید والامقام به شرح ذیل می باشد:

بسم الله الرحمن الرحیم

با درود و سلام به رهبر کبیر انقلاب اسلامی امام خمینی با درود و سلام به شهیدان گرانقدر اسلام از صدر تا کنون و درود و سلام بر شما خانواده شهدائی که سر فرزند خود را حنظله وار به طرف دشمن پرت کردید.

سلام بر شما ای پدر ومادر و ای امت حزب الله و شهیدپرور ایران، پس از عرض سلام امیدوارم که حالتان خوب و خوش بوده باشد و هیچ گونه ناراحتی نداشته باشید و امیدوارم که از شهادت فرزندتان هیچ گونه ناراحتی نداشته و هیچ راضی نیستم که شما گریه کنید،؛ باید مثل شب دامادی برادرم خوشحال باشید و شیرینی پخش کنید؛ که فرزندتان را در راه اسلام و قرآن داده اید. ای امت حزب الله به عنوان فردی از آحاد ملت مسلمان ایران به تمامی ملت به خصوص مسئولین امر تذکر می دهم که همیشه در جهت اسلام و قرآن قدمی بردارید که هیچ مسئله و روشی شما را از هدف و جهتی که دارید منحرف ننماید. من که حال موفق شدم به لطف خدا به دریای عاشقان شتافته و وجود نالایقم را در بین یاوران اسلام و قرآن در کربلای مکرر تاریخ قرار دهم، خدای را سپاس میگویم و از خدا می خواهم که اخلاص را با من عجین گرداند و شما ای پدر و مادرم فراموش نکنید که افتخار بزرگی نصیب شما گردیده و امانتی را که نیاز به لحظه لحظه مواظبت داشت به صاحب اصلیش تحویل داده اید امیدوارم که خوشحال باشید و حق خویش را بر من حلال کنید. ای برادران من با ایمانی که به روز قیامت داشتم وظیفه شرعی خود دانستم که دست از تمام کارها بکشم و پا به عرصه جهاد بگذارم تا شاید در راه خدا کشته شوم ولی آیا کشته شدن را می توان شهادت نامید؟ خدایا نامید نیستم من در خود هیچ لیاقت شهادت را نمی بینم ولی آگاهم که تو توبه پذیر هستی. برادران عزیز شهادت انتخابی است ، انتخابی آگاهانه،  مشتاقانه و حرکت عاشق است بسوی معشوق که نصیب هر کسی نمی شود خدایا ای معبودم ای معشقوم و همه کس و کارم، نمی دانم برابر عظمتت چگونه تو را ستایش کنم ولی همینقدر می دانم که اگر هر کسی تو را شناخت عاشقت می شود و هر کس عاشقت شده است از همه چیز دست کشیده و بسوی تو می شتابد و این را در خود احساس کردم و میکنم . خدایا عشق به انقلاب اسلامی و رهبر کبیر انقلاب، امام خمینی چندان در وجودم شعله ور است که اگر تکه تکه ام کنند و یا صدها بار مرا بکشند و زنده کنند و یا زیر سخترین شکنجه ها قرار گیرم او را تنها نخواهم گذاشت. این را به شما امت حزب الله و خانواده شهدا میگویم که صبر داشته باشند و فکر کنند که فرزندشان برای چه رفته، برای رضای خدا و اطاعت از امام رفته، برای این رفته که راه ولایت فقیه مستحکم تر بشود. جوانان عزیز امت حزب الله، اینقدر به جبهه می روم تا اینکه شهید شوم و در گلزار شهدا قرار گیرم. والسلام علیکم و رحمه الله و برکاته.

محل دفن بهشت قاسم، در ضمن سه ماه روزه و یک سال نماز قرض دارم، هر چه زودتر ادا شود انشالله.

1362/05/10