یادداشت؛

دلنوشته مادر شهید "مجتبی اصلاح الطرفین"

نوید شاهد - مادر فداکار شهید "مجتبی اصلاح الطرفین"، شهید مبارزه با منافقین و اشرار، دلنوشته ای خطاب به فرزند شهیدش نوشته اشت که متن این یادداشت، به مناسبت ایام شهادت و ولادت این شهید والامقام توسط نوید شاهد خراسان رضوی منتشر شده است.

کد خبر: ۴۸۴۸۷۸

پنجشنبه - ۱۶ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 16 May

به گزارش نوید شاهد خراسان رضوی، شهید مجتبی اصلاح الطرفین دوازدهم مرداد ماه 1352، در مشهد دیده به جهان گشود. پدرش "حسین اصلاح الطرفین" کارگر بود و مادرش "طاهره محزون زاده" نام داشت. مجتبی تحصیلات خود را تا اول راهنمایی ادامه داده بود. به عنوان پاسداروظیفه در جبهه های نبرد علیه منافقین و گروهک ضد انقلاب کومله حضور یافت. شهید مجتبی اصلاح الطرفین پس از رشادت های فراوانی که به عنوان تیربارچی از خود نشان داده بود در روز ششم مرداد 1372، در منطقه بوکان هنگام درگیری با اشرار گروهک کومله به فیض شهادت نایل آمد. اکنون مزار این شهید والامقام در گلزار شهدای بهشت رضای مشهد واقع شده است.

"طاهره محزون زاده" مادر فداکار این شهید والامقام، که فرزند دلبند خود را برای حفظ کیان سرزمین اسلامی عزیزمان ایران تقدیم کرده است. مدتی پس از شهادت این جگر گوشه خود، دل نوشته ای خطاب به این شهید عزیز نوشته است که متن آن به شرح ذیل می باشد:

تصویر دل نوشته:

متن دل نوشته:

چند صباحی ست که گویی بوی بهشت می آید و بر بال ملائک مادر جان! نام تو را می بینم. مجتبی، ای نو گل پرپر شده ام! ای تو که بیست بهار از این دنیای فانی را بیشتر ندیده بودی و در اوج جوانی و شادابی سوار بر مرکب توسن شهادت چه شتابان و خالصانه در راه عشق به خدا و وطن جان دادی. در آن لحظه که تیر دژخیمان با جسم پاکت یکی شد و خون سرخت بر زمین ریخت، ای نوجوان رشید من! ردای زیبای شهادت را فرشتگان بر تنت پوشاندند و لباس پر افتخار سربازیت را به بهترین رنگ، رنگ خون یک شهید زینت دادند. در آن لحظه که تن و روحت در خون غلطید، عزیزکم! مقام شهادت به تو تعلق گرفت و بر همگان روشن گشت که مجتبی به اقتدای از امامان، شیفته و دلباخته در خط سرخ جهاد فی سبیل الله گاه برداشته و در ابتدای راه با سعادتی بی مانند، هم آغوش شد. بر سرو شهادت شهادت تکیه زدن، لیاقتی نیست که به راحتی بدست آید و این همای سعادت مرغی نیست که بر خانه هر کسی بنشیند و تو ای پسر خوبم و تو ای تمثیل و تشبیه رشید مردان و شیر دلان تاریخ، چه خوب و زیبا شایستگی کسب درجه والای شهادت را یافتی . مجتبی جان، گرچه همیشه چشم به راهت می مانم، می دانم که همه جا و همه وقت در هرجا حضور داری؛ زیرا شهیدان زنده اند و تو نمرده ای. صمیمانه از صمیم قلب «قلب یک مادر» رسیدن به این رتبه الهی و مقام روحانی را به تو تبریک می گویم و از خدا می خواهم با شهدای اُحد و خندق و بَدر همنشین شوی و بهشت گوارای وجود پر مهرت باشد.

مادر جان! مجتبی، شهیدم! شهادتت مبارک و روحت شاد باد.