طرح ابداعی شهید بابایی در افزایش موفقیت عملیات‌های جنگی چه بود؟

نوید شاهد - «طرحی را ابداع کرد که تا پایان جنگ به عنوان یک طرح جامع و موفق از آن بهره‌برداری می‌شد و با اجرای آن، ضمن نجات جان خلبانان، توانست به روند سازماندهی و عملیات جنگی در نیروی هوایی سرعت بدهد ...» آنچه می‌خوانید بخشی از خاطرات خواندنی خلبان سرلشکر شهید "عباس بابایی" است که همزمان با سالروز شهادت این شهید بزرگوار تقدیم حضورتان می‌شود.

کد خبر: ۴۸۴۸۱۹

چهارشنبه - ۱۵ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 15 May

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید عباس بابایی، چهارم آذر ۱۳۲۹ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش اسماعیل و مادرش فاطمه نام داشت، تا پایان دوره کارشناسی در رشته علوم و فنون نظامی درس خواند، سرلشکر خلبان بود، سال ۱۳۵۳ ازدواج کرد و صاحب دو پسر و یک دختر شد. این شهید بزرگوار پانزدهم مرداد ۱۳۶۶ با سمت فرمانده اطلاعات ـ عملیات در سردشت توسط نیروهای عراقی هنگام پرواز بر اثر اصابت گلوله ضدهوایی به گردن، سینه و دست شهید شد و مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

شهید سرلشکر خلبان مصطفی اردستانی همرزم خلبان سرلشکر شهید عباس بابایی روایت می‌کند:

در طول جنگ، هواپیماهای شکاری نیروی هوایی پس از انجام ماموریت و هنگام بازگشت به خاک میهن به خاطر وجود رادارهای روشن ناچار بودند تا در ارتفاع پایین و با سرعت زیاد پرواز کنند.

به همین خاطر گاهی با هواپیماهای دشمن اشتباه گرفته می‌شدند و مورد حمله پدافندی خودی قرار می‌گرفتند. در آن شرایط این موضوع در روحیه خلبانان شکاری تاثیر منفی گذاشته بود و شهید بابایی با توجه به مسئولیتی که داشت درصدد بود تا این نقیصه را به نحوی برطرف کند.

او سرانجام با خوش فکری خاصی که در کارهای عملیاتی از خود نشان می‌داد، طرحی را ابداع کرد که تا پایان جنگ به عنوان یک طرح جامع و موفق از آن بهره‌برداری می‌شد و با اجرای ان، ضمن نجات جان خلبانان، توانست به روند سازماندهی و عملیات جنگی در نیروی هوایی سرعت بدهد.

او اندیشیده بود که بین پایگاه‌های نیروی هوایی در جنوب و جبهه‌های جنگ فاصله زیادی وجود ندارد به همین خاطر مسیری را از پایگاه تا محورهای مقدم جبهه ترسیم کرد و ضمن شناسایی مقرهای توپهای ضد هوایی که در این مسیر قرار داشتند برای هر کدام از مقرها خلبانی را در نظر گرفت زیرا خلبانان هم از نظر تاکتیک‌های هوایی و هم از نظر شناسایی هواپیماهای خودی از دشمن اطلاعات بیشتری داشتند.

از آن پس هر روز، قبل از طلوع آفتاب، این خلبانان در حالی که لیست پرواز هواپیماها و ساعت حرکت آنها را در اختیار داشتند، بر سر مواضع پدافندی گمارده می‌شدند و در طول روز هر هواپیمایی را که طبق لیست از قبل تعیین شده به مواضع پدافندی نزدیک می‌شد به پدافند اطلاع می‌دادند و توپچی از شلیک به آن هواپیما خودداری می‌کرد.

این کار در برگشت هواپیماها از خاک دشمن هم ادامه داشت. در طول جنگ درصد موفقیت عملیات‌هایی که با استفاده از این طرح انجام می‌گرفت بالای 90 درصد بود و احساس می‌شد که با اجرای این طرح خلبانان در پرواز، آرامش خاطر بیشتری دارند.

منبع: کتاب پرواز تا بی‌نهایت(یادنامه امیر شهید سرلشکر خلبان عباس بابایی)