کارهایمان در راه رضای خدا انجام دهیم

شهید"محمدرضا خردمند پور" در بخشی از وصیت نامه خود می نویسد:« براران وخواهران در جهان دو چیز است که بهتر از آنها نیست اول خدمت به خدا وسپس خدمت به خلق اوست . خوب است که همه کارهائی را که انجام میدهید اول بخاطر خدا باشد وبعد برای خلق او...»در ادامه متن وصیت نامه این شهید بزرگوار را بخوانید.

کد خبر: ۴۸۴۴۴۷

پنجشنبه - ۰۹ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 09 May

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید محمدرضا خردمند پور یکم فروردين 1344 ، در شهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش عبدالرحيم )فوت 1352 ( فروشنده بود و مادرش كبرا نام داشت. تا پايان دوره راهنمايي درس خواند. به عنوان پاسدار وظيفه در جبهه حضور يافت. ششم مرداد 1364 ، در جزيره مجنون عراق بر اثر انفجار مين به شهادت رسيد. مزار او در شهيدآباد زادگاهش قرار دارد.

متن وصیت نامه شهید محمدرضا خردمند پور:

با عرض سلام خدمت حضرت مهدی آل محمد(ص) ونائب بر حقش امام خمینی وامت شهید پرور.

آنان که رفتند کاری حسینی کردند وآنان که مانده اند باید کاری زینبی انجام دهند. شما برای نابودی آفریده نشده اید بلکه برای ماندن وباقی بودن بوجود آمده اید وبا مرگ تغییر مکان می دهید واز منزلی به منزل دیگر انتقال می یابید.(برادران وخواهران ) آنان که رفتند همچون حسین(ع) با خون و شمشیر وآتش سلاحشان نشان دادند که خود طالب شهادتند که انشاءالله خداوند از آنان قبول کند .آنان که مانده اند باید همچون زینب پیام همه شهدا را به گوش تمام جهان برسانند.

کارهای تان برای خدا و خلقش باشد

براران وخواهران در جهان دو چیز است که بهتر از آنها نیست اول خدمت به خدا وسپس خدمت به خلق اوست . خوب است که همه کارهائی را که انجام میدهید اول بخاطر خدا باشد وبعد برای خلق او .البته برای اینکه خداوند از شما راضی باشد امیدوارم که همه کارهایتان برای خدا باشد و انشاءالله از شما قبول کند تا رستگار شوید.

پیرو امام و ائمه باشید

خدایا به من وهمه ما زیستنی عطا کن که در لحظه مرگ بر بی ثمر گذشتن آن حسرت نخوریم. از امام اطاعت کنید که عصاره اسلام است واو را تنها نگذارید که نماینده حجه ابن الحسن(ع) است.

پرچم اسلام را برقرار کنید

اما خانواده عزیزم امیدوارم وقتی خبر هجرت مرا از دنیای فانی به شما رساندند خود را ناراحت نکنید که رفتن راه همه ماست که چه بهتر آن که در راه پاک مولا سیدالشهدا وبرقراری پرچم اسلام واحکام قرآن باشد. هر کس بر او حقی دارم او را برای رضای خدا می بخشم وهرکس بر گردن من حقی دارد اگر مادی است می تواند آنرا از خانواده ام طلب کند واگر نه برای رضای خدا آن را بر من ببخشد. به امید اینکه همه ما مرگمان وهمه کارهایمان در راه رضای خدا باشد.