قبولی در امتحان جبهه

نوید شاهد - شهید "میرزا علی بویه "تا کلاس دوم دبیرستان ادامه داد در این زمان که امتحانات شروع شده بود مدرسه را رها کرد و به فرمان امام لبیک گفت و رهسپار میدان حق علیه باطل شد و هنگامی که دوستان و آشنایان وی را مورد سوال قرار می‌دادند که چرا مدرسه را رها کرده ای در جوابشان چنین می گفت: «ما باید در امتحانات جبهه قبول بشویم»در ادامه سایت نوید شاهد شما را به خواندن زندگی نامه این شهید بزرگوار دعوت می‌نماید.

کد خبر: ۴۸۴۰۰۱

جمعه - ۰۳ مرداد ۱۳۹۹ / 1399 03 May

به گزارش نوید شاهد خوزستان،شهید میرزا علی بویه یکم شهریور ۱۳۴۴ در خانوادهای  مذهبی در شهرستان دزفول به دنیا آمد پدرش محمد علی نام داشت و کارگری میکرد و مادرش طیبه  خانم نام داشت.وی در خانواده ای زحمتکش و کارگر پرورش یافته بود و خود نیز راه پربار پدر را دنبال می کرد لذا در تابستان مشغول کار در کوره پزخانه می‌شد.

دوران نوجوانی

وی در سن ۶ سالگی روانه مدرسه شد و تا کلاس دوم دبیرستان ادامه داد در این زمان که امتحانات شروع شده بود مدرسه را رها کرد و به فرمان امام لبیک گفت  و رهسپار  میدان حق علیه باطل شد و هنگامی که دوستان و آشنایان وی را مورد سوال قرار می‌دادند که چرا مدرسه را رها کرده ای  در جوابشان چنین می گفت:«ما باید در امتحانات جبهه قبول بشویم»

پیروزی انقلاب اسلامی

از همان اوایل پیروزی انقلاب اسلامی نقش فعالی در تظاهرات در فعالیت‌های ضد رژیم منحوس پهلوی داشت و پاسداری از انقلاب را از همان موقع به عهده گرفت تا جان پر برکتش را نثار اسلام و انقلاب و میهن نمود و بعد از پیروزی انقلاب در مسجد به فعالیت پرداخت تا اینکه جنگ کفر با اسلام شروع و عازم جبهه شد.

حضور در جبهه

ایشان حدود ۶ ماه در توپخانه بود و بعد رها کرد و گفت باید  دیگر هم رزمان هم از وسایل نظامی سر در بیاورند و آنها  هم یاد بگیرند و ما هم با وسایل دیگر آشنا شویم .

خصوصیات اخلاقی

وی فرزندی  نمونه برای خانواده اش بود و هیچ وقت غیبت از کسی نمی کرد و از اذیت و آزار دادن به دیگران متنفر بود و کم حرفی از خصوصیات بارز اخلاقی وی بود و همیشه نمازش را به موقع می خوان و نماز صبح و مغرب و عشا را با صدای بلند تلفظ می‌کرد و بیشتر روزها روزه بود حداقل هفته‌ای دو روز  روزه می گرفت از مطالعه کتب دینی لذت می برد و در بیشتر اوقات که بیکار می شد در گوشه‌ای از اتاق مشغول تلاوت قرآن با صدای بلند می شد که صدایش از بیرون اتاق شنیده می‌شد و بیشتر اوقات نمازش را در مسجد با جماعت می خواند و در روزهای جمعه به نماز جمعه میرفت و همان‌گونه که امام فرموده بود مسجد را بزرگترین سنگر می دانست و به همین دلیل بیشتر اوقات خود را در مسجد می گذراند

شهادت

مادرش را به صبر و استقامت و بردباری دعوت می‌کرد و برای مادرش که وارث ۷ شهید بود از استقامت و بردباری حضرت زینب سخن می گفت چنانچه مادر شهید پرورش می گوید علی معلم دینی من بود سرانجام  وی در نبرد دلاورانه با کفار بعثی عراق در عملیات والفجر ۲ جان خود را تسلیم خداوند رحمان نمود و در تاریخ بیست و سوم مرداد ۱۳۶۱ به لقاء الله پیوست.