زندگینامه

درس عشق و مقاومت شهید "علی اصغر رجبی"

نوسد شاهد_ بیست و سوم تیرماه سالروز شهادت شهید "علی اصغر رجبی" است از این رو سایت نوید شاهد تهران بزرگ زندگینامه این شهید والامقام را برای علاقه مندان منتشر می‌کند.

کد خبر: ۴۸۳۳۲۹

چهارشنبه - ۲۵ تير ۱۳۹۹ / 1399 25 April

به گزارش خبرنگار  نوید شاهد تهران بزرگ، "شهید علی اصغر رجبی" چهارم تیرماه سال 1349 در شهر تهران دیده به جهان گشود او در خانواده‌ای مستضعف بزرگ شده بود دوران ابتدایی را در مدرسه علوی واقع در بیت مقدس منصور و مدرسه کمال پسرانه گذارند.

دوران ابتدائی را با موفقیت به پایان برد، بعد از اتمام دوران ابتدائی پا به مدرسه راهنمایی گذاشت وی از ابتدای ورود به دوره راهنمایی به دلیل برخورد با معلمین با تقوی عاشق امام (ره)شد.

در سال سوم بود که در اوایل سال تحصیلی 64-65 به جبهه اعزام شد بعد از بیست روز که به جبهه رفته بود به دلیل بیماری بعد از بیست روز به تهران بازگشت او دیگر آن شور وحال جبهه را لمس کرده بود و دیگر نمی‌توانست صبر کند.

دائم به برادرش می‌گفت شما به من کلک زدید و مرا در تهران گذاشتید و خود به جبهه رفته‌اید، شهید علی اصغر رجبی یکی از سجاده نشینان عاشق بود در اواسط دعای کمیل یا توسل، از خود بیخود می‌شد و دیگر اختیار دست خودش نبود همانند دیوانگان فریاد میزد و خود را به ستون‌های نماز خانه مدرسه میزد.

عشق به معبودش

او عاشق بود شب‌ها تا دیروقت به خانه نمی‌آمد هروقت هم که می‌آمد دیگر حال نداشت زیرا آنقدر بر سر و روی خود زده بود که از حال رفته بو؛ دیوانه حضرت حق عشق عجیبی به آقا اباعبدالله (ع) داشت هروقت اسم حسین (ع) می‌آمد همگام با نام مولایش اشک‌های شهید علی اصغر رجبی بی‌اختیار سرازیر می‌شد.

بعد از اتمام امتحانات ثلث سوم با برنامه‌ریزی خاصی که کرده بود از خانه بسوی جبهه حرکت کرد گویی که این آخرین باری است که اصغر بسوی جبهه می‌رود و تهران آلوده به فساد برای آخرین بار بود که قامت رعنای اصغر را نظاره می‌کرد.

مادر شهید بارها مانع از رفتن شهید به جبهه می‌شد تا یک روز به مادرش گفت مادرجان شما را به خدا قسم که سد راه من نشوید، آخر سیدی شب‌ها به خواب من می‌آید و می‌گوید عجله کن چرا تعجیل نمی‌کنی شبی هم آقا اباعبدالله الحسین (ع) را در خواب دیده بود که به وی امر فرموده که در وصیت نامه اش این را بنویسند براین مضمون که سنگ قبر شما را باید پدر یکی از دوستانتان بنام حسینی بخرد و اول آنهم نوشته شود یا حسین (ع)

شهید علی اصغر رجبی به تاریخ یکم تیرماه سال 1365 به سوی جبهه حرکت کرد و در بیست و سوم تیرماه سال 1365 به خیل یاران باوفای آقا اباعبدالله الحسین (ع) پیوست.

زندگی نامه شهید از زبان برادرش:

هروقت که از جبهه می‌آمد بعد از خانه خودمان اولین شام را نزد خواهر کوچکتر صرف می‌کرد در خانه خواهرم بود در حین صرف شام بود که داماد بزرگمان آمد و چیزی را به داماد کوچکترم گفت آنجا متوجه شدم هروقت که در خانه دامادمان بودم نمی‌گذاشت که به خانه خودمان برگردم.

ولی آن شب چیزی نگفت و خود ایشان مرا به خانه مان رساند. در سرکوچه که رسیدم به من گفت اکبر ناراحت نشوی اصغر مجروح است گفتمش حال با پدر و مادرم در میان مگذارید با چهره‌ای خندان به خانه آمدم لیکن خواهرانم را دیدم مادرم را دیدم که همه گریان شده‌اند چشمهایشان سرخ شده بود گفتم که مجروح شدن که این حرف‌ها را ندارد مادرم گریه کرد و خاله‌ام گفت اصغر شهید شده است باورم نشد بغض گلویم را فشار میداد نمیدانستم چه کنم با چهره‌ای خندان و با روحی غضبناک گفتم که لباس‌های سیاهمان را بیرون کنید آخر روز شادیست شب دامادی برادرم است.

به احترام من، مادرم دیگر نگریست همه ساکت شدند پیش پدرم رفتم دیدم که ناراحت است گفتم پدرجان ناراحت نباش پدرم هم به احترام من ساکت شد حال دیگر تمام اقوام برمن احترام می‌گذاشتن میدانستن که اکبر دیگر بی برادر شده به یکی از اقوام گفتم خوب جسدش را دیده اید یا خیر گفت آری لیکن نگفت که تیر در چه ناحیه‌ای از بدنش خورده بود تاصبح نا باورانه همچون آهوی گم کرده بره به این طرف و آن طرف میرفتم.

صبح فردا مردم جمع شدند پیکر اصغر را به مسجد آوردن رویش را باز کردم اول نشناختم که او کیست هنوز باورم نمی‌شد که اصغر شهید شده باشد قدری دقت کردم دیدم که خود اوست پیکرش را تشییع کردم همه به من تسلیت می‌گفتند ناراحت بودم یکی از دوستانم برمن تبریک گفت قدری چهره‌ام باز شد.

پیکر شهیدعلی اصغر رجبی را به بهشت زهرا بردیم خودم پیکر نازنینش را به خاک سپردم آری من شهید دیده بودم ولی شهیدی را که شکنجه کند هنوز ندیده بودم هنوز لباس سیاهی که به وی داده بودم برتنش بود تیرگلوی اصغر را سوراخ کرده بود.

خواستم که گلویش را ببوسم گفتم مگرامام سجاد (ع) علی اکبر (ع) را بوسید که من برادرم را ببوسم در قبر خوابیده بود با او آخرین وداع را کردم و آخرین سنگ را برویش نهادم.

بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ یاد و خاطره این شهید والامقام را در سالروز شهادتش گرامی می‌دارد.

انتهای پیام/