خانواده شهدا را تنها نگذارید

نوید شاهد – شهید "حسین حسین‌آبادی" در وصیت‌نامه‌اش آورده است: «خانواده شهدا را تنها نگذارید و هر چند وقت، به منزل آنها رفته، روحیه گرفته و به آنان روحیه بدهید ...»

کد خبر: ۴۸۳۱۳۶

شنبه - ۲۱ تير ۱۳۹۹ / 1399 21 April

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید حسین حسین‌آبادی، بیست و چهارم تیر ۱۳۴۲ در شهر قزوین دیده به جهان گشود، پدرش کریم (فوت۱۳۴۴) و مادرش صغرا خانم نام داشت، تا دوم متوسطه درس خواند، سال ۱۳۶۱ ازدواج کرد و صاحب یک پسر شد. این شهید بزرگوار به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت، چهارم تیر ۱۳۶۶ با سمت معاون فرمانده گروهان در سردشت توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به سر و پهلو شهید شد و پیکر او را در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند.

متن وصیت‌نامه شهید حسین حسین‌آبادی:

درود و سلام ما بر شهید مظلوم، حسین زمان، دکتر بهشتی و ۷۲ تن از یاران وفادارش که در میان آتش و خون جان خود را نثار اسلام و مسلمین کردند تا دست خیانت پیشگان را نزد امت اسلام باز و افشا نمایند.

الحمدالله مردم ما هوشیارانه از اول انقلاب تا به حال و تا آنجایی که در توان داشته‌اند، برای اسلام و انقلاب کار کرده‌اند و می‌کنند و همینطور که می‌بینیم جنگ را خود مردم اداره می‌کنند.

خانواده شهدا را تنها نگذارید

من به عنوان یک برادر کوچک‌تر به شما مردم هوشیار و همیشه در صحنه وصیت می‌کنم: خانواده شهدا را تنها نگذارید و هر چند وقت، به منزل آنها رفته، روحیه گرفته و به آنان روحیه بدهید. به قول امام «خانواده شهدا چشم و چراغ این ملت هستند»؛ لذا مگذارید که این چراغ خدای نکرده خاموش بشود.

اگر ما در کار خانواده شهیدی اهمال و سستی نمائیم، به خون شهدا و اسلام خیانت کرده‌ایم؛ چرا که آنان از فرزند خویش گذشته و آنها را فدای اسلام و سربلندی ما و ملت نموده‌اند و همین باعث مدیون بودن همگی ما مقابل این خانواده‌های معظم است ولی من به نوبه خود هیچ کاری برای خانواده شهدا نکرده‌ام.

هر چه دارید برای اسلام و انقلاب بدهید

من از شما مردم می‌خواهم که چون حقیر، غرق در مال دنیا و فریب‌های آن نشوید و جلوه‌های چند روزه را به ازای مجاورت با جلوه حضرت حق در آخرت معاوضه ننمایید؛ پس هر چه دارید برای اسلام و انقلاب اسلامی بدهید.

همچون اباعبدالله، امام حسین(ع) که در صحرای کربلا حتی از علی‌اکبر(ع) خود گذشت، در حالی که جوان برومندش بر زمین افتاده، در میان خون خود می‌غلطید، مشتی از خونش را برداشته و به هوا پرتاب کرده و گفت: «پروردگارا! شاهد باش که حسین(ع) هر آنچه داشت در راه تو فدا نمود.» ما هم باید از این شیوه امام حسین(ع) درس بگیریم، که الحمدلله تا آنجا که توانسته‌اید، انجام داده‌اید.

منبع: بنیاد شهید و امور ایثارگران استان قزوین