خاطره/ همچون شهدای گمنام

نوید شاهد - همرزم شهید "غلامحسین دیمی" خاطره‌ای از همرزم شهیدش نقل می‌کند که بیانگر لحظه های جبهه و جنگ و نحوه شهادتش می باشد. نوید شاهد خوزستان شما را به مطالعه بخشی از خاطرات دعوت می‌کند.

کد خبر: ۴۸۳۰۷۶

جمعه - ۲۰ تير ۱۳۹۹ / 1399 20 April

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید غلامحسین دیمی یازدهم مرداد 1340 در شهرستان دزفول به دنیا آمد. پدرش حسن نام داشت و لوله کش بود و مادرش طاهره نام داشت.تا پایان دوره متوسزه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم تیر 1361 با سمت فرمانده گروهان در کوشک بر اثر اصابت گلوله به قلب شهید شد.مزار او در شهید آباد زاذگاهش واقع است.

متن خاطره:

قبل از شروع عملیات رمضان بود که غلامحسین را دیدم سلاح بر دوش با پیشانی بند سبز رنگی که روی آن جمله زیبای یا حسین علیه السلام نقش بسته بود از درون سنگر بیرون آمد.

وقتی خبر شهادت یکی دیگر از برادران مسجد را شنید با حالتی گرفته و اشک بار گفت :«به خدا قسم دیگر توان ماندن را ندارم مگر خون من از خون امام حسین علیه السلام سرخ تر است .از روزی که آمده ام آرزویم دیدار حسین و قاسم و علی اکبربود  دوست داشتم همچون شهیدان گمنام پیکرم سال‌ها در بیابان‌ها بر جای بماند تا بی بی حضرت فاطمه سلام الله علیها را در بالینم ببینم حالا از خانواده های شهدا شرمنده ام از مادران مفقودین شرمسارم نمیدانم اگر زنده ماندم چگونه باید به صورت آنها نگاه کنم»

در حالی که قطرات زلال اشک امان سخنش را بریده بود از هم جدا شدیم. حرفهای غلامحسین مدام در گوشم تکرار می شد.

بعد از پایان عملیات رمضان خبر شهادتش را شنیدم و همانطور که خورش دوست داشت حتی پیکرش را به خانه نیاوردند وتا رجعت پیکرش به وطن سالها بر  بلندای مزار جسمش نوشته‌ بودند شهید مفقودالاثر غلامحسین دیمی