نجوای عاشقی یک شهید روحانی

نوید شاهد - شهید «غلامرضا مرتضوی» در وصیت‌نامه‌ مناجات گونه‌اش است: «تو هم اونی كه نمي‌خواهم سر از سجده‌ات بردارم و دوست ندارم كسی در اين هنگام مزاحمم شود.»

کد خبر: ۴۸۳۰۲۱

چهارشنبه - ۱۸ تير ۱۳۹۹ / 1399 18 April

به گزارش نوید شاهد شهرستان‌های استان تهران، شهید غلامرضا مرتضوی، یادگار «نصرالله» و «حلیمه» هجدهم تیرماه 1349در شهرستان قدس چشم به جهان گشود. او به فراگیری علوم دینی و حوزوی پرداخت. روحانی بود. از سوی مرکز اعزام روحانی در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر در دوازدهم دی ماه 1366 با سمت نیروی واحد تبلیغات در دزفول بر اثر اصابت ترکش به سینه به شهادت رسید. مزار وی در بهشت فاطمه (س) شهرستان قدس قرار دارد.

گزیده‌ای از وصیت‌نامه شهید

خدايا تو خودت مرا ببخش و از كوتاهي هايم بگذر چرا كه تو هم او هستي كه همواره با مني. اي زيباترين زيبايان اي بزرگترين بزرگان و اي خدايا نمي‌دانم آدميان چرا اين قدر كوته فكرند و كوته نظر. نمي‌دانم اينان ديگر چه معشوقي مي‌خواهند بهتر از تو، از همه زيباتر، از همه داراتر از همه باعظمت‌تر از همه تو را بالاتر از آن چيزي نيست مرا با خودت و اولياات مأنوس گردان.

... تو هم اوني كه نمي‌خواهم سر از سجده‌ات بردارم و دوست ندارم كسي در اين هنگام مزاحمم شود. آه كه چه قدر خوشحالم از اين كه عاشق موجودي شده‌ام كه زبانم حتي از بردن نام او هم قاصر است آن قدر تو را دوست دارم كه اگر مردم مرا ديوانه نمي‌پنداشتند در عدم رويئت آن قدر گريه مي‌كردم كه از چشمانم خون ببارد.

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران