نگاهی به زندگی شهید "سيدرسول جعفری فرد"

لب تشنه همانند جدش شهید شد

نوید شاهد - شهید "سيدرسول جعفری فرد" در سال 1337 دیده به جهان گشود. همسرش می‌گوید: «رسول در روستای کوهمره سرخی شیراز معلم بود. او اکثر عصرها را به کمک کشاورزان می‌رفت. مدتی که در آنجا بودیم "سید رسول" متوجه شد که منافقینی در روستا زندگی می‌کنند که مانع برگزاری نماز جماعت شده‌اند...» او در ماه مبارک رمضان لب تشنه به شهادت رسید. متن کامل زندگی نامه این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۴۸۲۸۵۰

دوشنبه - ۱۶ تير ۱۳۹۹ / 1399 16 April

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید "سيدرسول جعفری فرد" پنجم فروردین سال 1337 در خانواده اي فقير و مذهبي دیده به جهان گشود. او اولین فرزند خانواده بود. شش ساله بود که پدر و دایی خود را از دست داد و مسئوليت سه فرزند به عهده مادرش  افتاد.

"سیدرسول" از همان دوران کودکی کار می‌کرد. او با همه ناملايمات درحالي كه حتي كاغذ و قلم براي نوشتن نداشت موفق شد تا مقطع پنجم ابتدایی را در کنار کار کردن بگذراند. پس از آن مدتی را به چوپاني پرداخت، چون از لحاظ جسمي ضعيف بود نتوانست به چوپاني ادامه دهد. بعد به شيراز رفت و در مغازه‌اي با مزد ناچيز مشغول به كار شد.

دانشسرای عشایری

در فصل سرما كه كار كمتر بود به مرور درس می خواند. سال 1356 براثر تلاش شبانه روزي به دانشسرای عشايري راه يافت و پس دوره يك ساله فارغ التحصيل شد. سال های اول تدریس را تا مقطع پنجم ابتدایی به ترتيب در روستاهای آذربايجان، قروه كردستان، كوهمره نودان، بيدقطار، كوهمره سرخي، روستاي درياهك مشغول به كار شد. شهريور سال 1360 با دختر عموی خود ازدواج کرد و در روستای کوهمره سرخی شیراز جهت تدریس و زندگی مستقر شد.

مجاهدی بی‌باک

همسرش می‌گوید: «رسول در روستای کوهمره سرخی شیراز معلم بود. او اکثر عصر ها را به کمک کشاورزان می رفت که یک روز انگشت دست خود را با داس زد. مدتی که در آنجا بودیم "سیدرسول" متوجه شد که منافقینی در روستا زندگی می کنند که مانع برگزاری نماز جماعت شده اند. او نماز جماعت را برگزار کرد و پس از نماز تکبیر می‌گفت که مردم روستا جهت ترس از منافقین می گفتند تکبیر نگوید. ولی او بی باک بود. پس از مدتی دیگر متوجه شد که منافقین چند نفر از مردم روستا را اجبار به کاشت مواد مخدر کرده‌اند که باز مانع این کار شد و آنها را نهی از منکر کرد. حضور سید رسول در روستا حال و هوای دیگری به آنجا داده بود و مردم خوشحال از این اتفاق بودند که بالاخره یک نفر در برابر زورگویی منافقین قد علم کرده است.»

شهادت

"سيد رسول" با كدخدايان زورگو و خوانين مخالف بود و در حد توانش با بيان قاطع مبارزه مي كرد و در بسيج سپاه نیز شركت داشت و فعاليت مي كرد. وی سرانجام در 14 تیر ماه 1361 با دهان روزه و لب تشنه همانند جدش امام حسين(ع) در درگيري با اشرار هدف گلوله مزدوران و ضد انقلابيون قرار گرفت و به شهادت رسید.

انتهای متن/