خاطرات رزمنده کرمانشاهی/ قسمت 13؛

بمباران شیمیایی دربندی خان

نوید شاهد – "مصطفی محمدی" یکی از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس کرمانشاهی است که در بخشی دیگر از خاطرات خود می‌گوید: «حدود 20 هواپیمای جنگی عراقی در آسمان ظاهر شدند و منطقه را به شدت بمباران کردند. برخلاف بمباران‌های معمول، بمب‌ها که منفجر می‌شدند، صدای انفجار ضعیفی داشتند ولی دود رنگی از آن ها بلند می‌شد که همان مواد شیمیایی بود...»

کد خبر: ۴۸۲۵۷۲

چهارشنبه - ۱۱ تير ۱۳۹۹ / 1399 11 April

به گزارش نوید شاهد کرمانشاه؛ "مصطفی محمدی" یکی از رزمندگان هشت سال دفاع مقدس کرمانشاهی است که خاطرات و لحظه‌های بی‌تکرار عشق و آتش و خون را در کتابی به نام "ریگ‌های داغ پاتاق "را در 60 قسمت گردآوری کرده در ادامه قسمت سیزدهم تقدیم مخاطبان ارجمند می گردد:

بعد از عملیات کربلای یک به پادگان قدس خرم آباد آمدیم و پس از چند روز مرخصی عازم دربندی خان شدیم که قرار بود برای آزاد سازی ارتفاعات شاخ شمیران و برددکان و میثم عملیاتی انجام شود. از مدت ها پیش لشکر 57 پدافند منطقه را به عهده داشت.

تیپ ها و لشکرهای مختلفی در منطقه حضور پیدا کرده بودند و ارتش بعث عراق از قصد و برنامه ی عملیات مطلع شده بود و تصرف ارتفاعات مذکور را توسط سپاهیان اسلام قطعی می دانست و به همین خاطر در یک اقدام ناجوانمردانه و غیر انسانی منطقه را به شدت بمباران شیمیایی کرد. اگر چه با توجه به وسعت و کوهستانی بودن منطقه آمار شهدا و مصدومان خیلی بالا نبود.

حدود 20 هواپیمای جنگی عراقی در آسمان ظاهر شدند و منطقه را به شدت بمباران کردند. بر خلاف بمباران های معمول، بمب ها که منفجر می شدند، صدای انفجار ضعیفی داشتند ولی دود رنگی از آن ها بلند می شد که همان مواد شیمیایی بود. پس از این اقدام ضد بشری ارتش بعث، فرماندهان از انجام عملیات در منطقه ی مذکور منصرف شدند.

آن روزها تصمیم داشتم به واحد اطلاعات عملیات منتقل شوم با فرمانده ی گردان ادوات صحبت کردم، قرار شد پس از اینکه از مرخصی برگشتم تصمیم بگیریم. از مرخصی برگشتم و به پادگان قدس خرم آباد آمدم، آقای اسکندری پیغام داده بود که سریع تر به دربندی خان بروم. وقتی به دربندی خان رسیدم متوجه شدم که لشکر 57 از دربندی خان به کوه های اطراف اسلام آباد منتقل شده است.

بخش هایی از ادوات شامل چند قبضه خمپاره و دوشکا و توپ 106 و مینی کاتیوشا و چند نفر دیده بان برای آتش پشتیبانی در منطقه ی دربندی خان مانده بودند. مسئولیت آنها را به من واگذار کردند.

انتهای پیام/