آثار شهادت را در چهره اش مي‌دیدند

نویدشاهد - شهید"نوروز علی جلیل پور"به علت شروع كلاسها و تعهدي كه نسبت به تدريس در خود احساس مي‌كرد به تهران برگشت و بلافاصله پس از اتمام سال تحصيلي از طريق سپاه تهران به جبهه سومار اعزام شد. اين بار قبل از رفتن به جبهه چنان حالي داشت كه همه آثار شهادت را در چهره اش ميدیدند.

کد خبر: ۴۸۲۴۴۷

سه‌شنبه - ۱۰ تير ۱۳۹۹ / 1399 10 April

به گزارش نوید شاهد کهگیلویه وبویراحمد،شهید نوروز علی جلیل پور سال 1339در ایذه متولد شد.

تحصیلات

تحصيلات ابتدائي را در مسجد سليمان گذراند. نبوغ سرشار باعث گرديد كه كلاس سوم و چهارم را يكسال سپري كرد. سالهاي دبيرستان را در مدرسه دكتر شريعتي گچساران به پايان رساند و بعد بعنوان سپاه دانش در شهرك فريدون اصفهان به خدمت مشغول شد. سپس به عنوان معلم دروه كامل ابتدائي در مدرسه چهار بيشه گچساران به تدريس مشغول شد.

شغل و ازدواج

ضمن تدريس در كنكور سراسري شركت كرد و در رشته بيمه هاي اجتماعي در مدرسه مالي دانشگاه تهران قبول شد و همان جا به عنوان معلم كلاس سوم و پنجم استخدام شد.

سال 58ازدواج كرد كه ثمره اين ازدواج دو فرزند پسر و دختر بود.

در دوران كودكي به مسائل ديني و مذهبي علاقه داشتند و همواره در جهت انجام دادن آنها ميكوشيد . هميشه سعي ميكرد زندگي امام را الگوي زندگي خود قرار دهد. نماز شب به پا مي داشت و امامت نمازهاي جماعت به عهده وي محول شد.

جبهه و جنگ

در برخورد با ضد انقلاب و گروهكها از رفتاري منطقي برخوردار بود تا آنجا كه مي توانست به ارشاد آنها مي پرداخت. جليل پور در سال 60به مدت 4ماه داوطلبانه در جبهه غرب در شهر مهاباد تابستان سوزان در نبرد حق عليه باطل شركت داشت.

به علت شروع كلاسها و تعهدي كه نسبت به تدريس در خود احساس ميكرد به تهران برگشت و در سال 1361بلافاصله پس از اتمام سال تحصيلي از طريق سپاه تهران به جبهه سومار اعزام شد. و اين بار قبل از رفتن به جبهه چنان حالي داشت كه همه آثار شهادت را در چهره اش ميدیدند.

مدت 2ماه در جبهه بود كه در نبرد ايمان عليه كفر به داوطلب براي خنثی كردن مين احتياج پيدا شد كه شهيد خليل پور به همراه همرزمش يوسف مهدي كيان كه هم اكنون شهيد مي باشد و سه برادر ديگر پشتيبان اين عمليات شدند. در حين خنثي كردن به مين تله برخوردند و منفجر شد.

شهادت

شهيد جليل پور و برادر مهدي كيان بر اثر اين انفجار به عروج انسانيت تجسم غيبي بخشيدند و با زندگي سراپا شور و حماسه و ايمان خويش جان تازه در كالبد فرسوده اطرافيان و جامعه شان دميدند و درس آزادگي و وارستگي از بند هواهاي نفساني را به شاگردانش آموخت و خود به نداي آواي حسين (ع)(هل من ناصر ينصرني)لبيك گفت و در يازدهمين سپيده دم سوزان ماه مبارك رمضان مصادف با 10 تيرماه 61در حاليكه روزه بود شربت شهادت نوشيد و به لقاءالله پیوست و جان در راه معبود دين خويش نهاد.

يادشان گرامي و راهش پر رهرو باد.

منبع : بنیاد شهید وامور ایثارگران استان کهگیلویه وبویراحمد