"رحمن استکی" | شهید سنگر خانه ملت

نوید شاهد - شهيد "رحمان استكي"، نماینده استان چهارمحال و بختیاری در اولین دوره مجلس شورای اسلامی با درايتي كه داشت توانسته بود اهداف نظام هاي استكباري و برخي عمال وابسته را شناسايي و آينده را به وضوح ترسيم نمايد. او در ادامه نطق قبل از دستور خود مي گويد: «... جنگ ما يك روز، دو روز نيست، اين رشته سر دراز دارد، هنرپيشه‌هايش عوض مي‌شود، ... عراق قطعاً كنار مي‌رود، ملت عراق در كنار ما قرار خواهد گرفت و اين از مسلمات است.... »

کد خبر: ۴۸۲۰۹۱

پنجشنبه - ۰۵ تير ۱۳۹۹ / 1399 05 April

به گزارش نويد شاهد چهارمحال و بختياري؛ شهید رحمان استكي فرزند رضا، سوم ارديبهشت 1329 هجري شمسي در خانواده اي مذهبي در شهركرد ديده به جهان گشود. تا پايان دوره کارشناسی در رشته علوم تربیتی درس خواند. نماینده مجلس شورای اسلامی بود. سال 1358  ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. هفتم تیر 1360، در تهران بر اثر انفجار دفتر مرکزی حزب جمهوری اسلامی توسط گروهک نیروهای سازمان مجاهدین خلق (منافقین) به شهادت رسید. مزار او در بهشت دومعصوم زادگاهش قرار دارد. برادران وی حمید و مجتبی هم شهید شده اند.

حضور در سنگر خانه ملت

با آغاز انتخابات اولين دوره مجلس شوراي اسلامي در سال 1358،‌ به عنوان نامزد حزب جمهوري اسلامي در حوزه انتخابيه شهركرد معرفي شد و مردم اين شهرستان با شناختي كه از تقوي و روحيه مبارزه و خدمتگزاري استكي داشتند او را به عنوان نماينده خود انتخاب كردند و رحمان استكي با كسب 63 درصد آراي مردم شهركرد به خانه ملت راه يافت.

رحمان استكي از زماني كه به عنوان نماينده مردم شهركرد به مجلس شوراي اسلامي راه يافت، خدمات بي شائبه اي را در اين مسئوليت از خود به يادگار گذاشت. او همواره براي رفع فقر و محروميت، بهبود وضع معيشتي مردم و مبارزه با احتكار و گرانفروشي و زبوني دشمنان قسم خورده انقلاب اسلامي ايران مجاهدت مي كرد.

شهيد استكي، بيست و چهار روز پس از آغاز جنگ تحميلي در نطق قبل از دستور خود، ديكتاتور بعثي عراق را ديوانه و نوكر سرسپرده كفر جهاني معرفي مي كند و در ادامه مي افزايد: «... سئوال من از امت به پا خاسته اسلام و ... ملت مسلمان و رنج ديده عراق است... سئوال من از طفلان و نوزادان معصوم فلسطيني است كه قبل از آنكه رايحه دل انگيز پستان مادرشان را استشمام كنند، مزه تلخ باروت هاي اسرائيلي را مضمضه مي كنند... آيا صدام حسين كه 143 فروند هواپيماي عراقي را تا پريشب در خاك ايران از دست داده است، چند فروند هواپيما به جبهه نبرد با اسرائيل فرستاد؟ ... اكنون بعث عراق به مبارزه عليه ايران برخاسته است. آيا وجدانهاي بيدار دنيا مي پذيرند كه صدام مسلمان باشد.»

شهيد رحمان استكي، با درايتي كه داشت توانسته بود اهداف نظام هاي استكباري و برخي عمال وابسته را شناسايي و آينده را به وضوح ترسيم نمايد. او در ادامه نطق قبل از دستور خود مي گويد: «... جنگ ما يك روز، دو روز نيست، اين رشته سر دراز دارد، هنرپيشه هايش عوض مي شود، ... عراق قطعاً كنار مي رود، ملت عراق در كنار ما قرار خواهد گرفت و اين از مسلمات است.... »

استكي، در طول مبارزه آموخته بود تا تمشيت امور و نگاه به آينده و ژرف نگري را فراموش نكند، از اين رو معتقد بود هرگز نبايد برخي كاستي ها و مشكلات مانع از تحقق خواسته هاي ملت و اهداف انقلاب شود. او همواره ادامه مسير بر اساس برنامه و تكيه بر اصول قانون اساسي را يادآور مي شد و «وحدت ملي» را بر همه امور مترتب مي دانست.

استکی و نیّات پلید منافقان

شهيد استكي در برابر نيّات پليد منافقين هرگز خاموش نمي ماند و معتقد بود ريشه اين فتنه كه با توسل به اقدامات و فجايع ضدبشري سعي در ايجاد اختلال در جامعه دارد را بايد گرفت.

وي پس از حمله عناصر منافقين به دفتر حزب جمهوري اسلامي در شهركرد طي سخناني در نشست علني مجلس با اشاره به يك ضرب المثل قديمي مي گويد... «بدهكار را اگر نرفتي سراغش طلبكار مي شود.... عده اي از هواداران مجاهدين (منافقين) و پيكاريان به قول خودشان به نشانه هلاكت چهار تن از عوامل خود به دست نيروهاي مسلح حزب جمهوري اسلامي در قائم شهر، به دفتر حزب جمهوري اسلامي شهركرد حمله مي كنند، در حزب را مي شكنند .... آنچه [در آنجا بود مانند] كتاب، قرآن، نهج البلاغه، پوستر و كتاب هاي شهيد مطهري را به وسط خيابان مي ريزند، پاره مي كنند و آتش مي زنند... مردم آنجا، آنهايي كه مشمول كلمه مردم مي شوند به خوبي به اسلام معتقدند و امام را به رهبري صادقانه مي شناسند و به خاطر همين اعتقاد و به فرمان امامشان آرامش را حفظ كرده اند، هيچ گونه واكنشي از خودشان نشان نداده اند ولي باز به اتكاء صحبت هاي امام،‌ منتظر رسيدگي سريع و دقيق و قاطعانه مسئولان قضايي و ساير مسئولان مملكتي هستند.»

رحمان استكي سرانجام در تاريخ هفتم تير 1360 در فاجعه انفجار تروريستي دفتر مركزي حزب جمهوري اسلامي، عاشقانه به سوي معبود پر كشيد و در گلستان شهداي شهركرد آرام گرفت.