خلاصه ما هم جبهه‌ای شدیم

نوید شاهد - شهید "محمدعلی رنگریز" بیست و پنجم اردیبهشت ۱۳۳۷ در روستای چهارده-زردوان در منطقه دیباج از توابع شهرستان دامغان به دنیا آمد. پدرش رجبعلی در سال ۱۳۵۴ از دنیا رفت. محمدعلی سرپرستی خانواده را به عهده گرفت. بیست و هفتم خرداد ۱۳۶۲ با اصرار خودش به جبهه اعزام شد و در دهلران توسط نیروهای عراقی بر اثر اصابت ترکش به کتف و قلب شهید شد. نوید شاهد سمنان در سالروز شهادت، مروری بر زندگی این شهید والامقام داشته است که تقدیم حضور علاقمندان می‌شود.

کد خبر: ۴۸۱۵۴۰

سه‌شنبه - ۲۷ خرداد ۱۳۹۹ / 1399 27 March

نون‌آور خانه

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ شهید محمدعلی رنگریز در سال ۱۳۳۷ شمسی در دیباج از توابع شهرستان دامغان متولد شد. تا پنجم ابتدایی درس خواند. به خاطر از دست دادن پدرش رجبعلی، ترک تحصیل کرد و مشغول به کار شد. وی سرپرستی مادر، سه خواهر و یک برادرش را به عهده داشت.

خلاصه ما هم جبهه‌ای شدیم

از زمان پهلوی از مبارزان بود و در تظاهرات شرکت داشت. بعد از پیروزی انقلاب با تاثیر پذیرفتن از سخنرانی های امام (ره)، شهید بهشتی و مرحوم کافی شخصیتش را پیدا کرد.

سربازی او با جنگ مصادف شد. در حالی که می‌توانست در تهران دوران خدمتش را بگذراند، با اصرار خودش و موافقت فرمانده‌اش از طریق ارتش به جبهه اعزام شد.

خواهر محمدعلی نقل می‌کند: موقع خداحافظی بود. گفت: «خدا را شکر که دل فرمانده نرم شده وگرنه توی تهران دق می‌کردم.»

یادم نمی‌رود که با چه آب‌و‌تابی تعریف می‌کرد: «رفتم پیش فرمانده و گفتم: ʾمن نمی‌تونم اینجا بمونم. باید برم منطقه.ʿ فرمانده گفت: ʾنمی‌شه تو باید نزدیک خانواده‌ات باشی. اونا که به جز تو نون‌آور دیگه‌ای ندارن. هیچ فکر کردی اگه شهید بشی چی به سرشون میاد؟ʿ» گفتم: ʾخدای اونا هم بزرگه؛ خودش هواشون رو داره؛ شما بذارین من برم.ʿ خلاصه ما هم جبهه‌ای شدیم.»

سرانجام در بیست و هفتم خرداد سال ۶۲ در منطقه دهلران با ترکشی که کتف چپ و قلبش را سوراخ کرد به شهادت رسید. او را در دیباج دفن کردند.

منبع: کتاب فرهنگ نامه شهدای استان سمنان / نشر فاتحان-قائمی

مروری بر خاطرات شهید محمدعلی رنگریز