«یک آسمان پرنده»/شعر

نوید شاهد- ... رفتند سر به شانه ي دريا گذاشتند/ رفتند صبح زود، مرا جا گذاشتند/ غزلی از خدابخش صفادل، شاعر خراسانی متولد1332 در نیشابور در حال و هوا و فضای ایثار و شهادت است که تقدیم خوانندگان می شود:

کد خبر: ۴۸۱۳۷۴

يکشنبه - ۲۰ مهر ۱۳۹۹ / 1399 20 July

نوید شاهد:

... رفتند سر به شانه ي دريا گذاشتند

رفتند صبح زود، مرا جا گذاشتند

«روشن» بماند آتش اين كاروان مگر،

همچون شهاب، در دل شب پا گذاشتند

من را در اين هميشه ي اندوه، سال ها

با اين قطار سوخته، تنها گذاشتند

آبي تر از هميشه، در اين گوشه از زمين

از خود، بهار را به تماشا گذاشتند

قومي به قصد غارت اين خاك، ناگهان

يك شب قدم به دهكده ي ما گذاشتند،

آتش به جان باغ زدند اين چنين و ، بعد

اين كاج هاي سوخته را، جا گذاشتند!

بردند شور جاري ارديبهشت را

تنها فصولي از خفقان را گذاشتند!

يك آسمان پرنده از اين شهر كوچ كرد

داغي به جان باغچه ي ما گذاشتند

مردان روشني كه در اين كوچه زيستند

رفتند و سر به شانه ي دريا گذاشتند!

شاعر: خدابخش صفادل، متولد1332نیشابور