حال و هوای اردوگاه موصل در چهاردهم خرداد ۱۳۶۸

"کمال رضیان" جانباز و آزاده سرافراز هشت سال جنگ تحمیلی حال و هوای اردوگاه موصل را پس از شنیدن خبر ارتحال امام خمینی (ره) چنین توصیف می‌کند: «برادران با شنیدن خبر ارتحال حضرت امام (ره) متحیر شده‌ بودند. اردوگاه در ماتم و سکوت فرو رفت. کسی با کسی صحبت نمی‌کرد. بعضی‌ها با بغضی در گلو می‌گریستند.»

کد خبر: ۴۸۰۷۳۴

سه‌شنبه - ۱۳ خرداد ۱۳۹۹ / 1399 13 March

به گزارش نوید شاهد سمنان؛ کمال رضیان آزاده و جانباز دفاع مقدس، فرهنگی بازنشسته آموزش و پرورش است. وی ضمن عرض تسلیت به مناسبت سالروز رحلت امام خمینی (ره) و قیام خونین پانزده خرداد درباره نحوه اسارت خود گفت: در سال ۱۳۶۱ در شرق بصره در عملیات رمضان که اولین عملیات برون مرزی به حساب می آمد به علت محاصره شدن رزمندگان اسلام در عمق خاک عراق، بعد از زخمی شدن به اسارت نیروهای بعثی در آمدم. بعد از یک هفته که در بصره بودیم به اردوگاه موصل عراق منتقل شدیم و تا آخر اسارت یعنی نیمه شهریور ۱۳۶۹ بعد از هشت سال به میهن اسلامی بازگشتیم.

رضیان در ادامه، خاطره‌ای غم‌انگیز در دوران اسارت خویش را بیان کرد: از خاطرات غم‌انگیز دوران اسارت، خبر ارتحال حضرت امام خمینی (ره) بود. ما هر سال پانزدهم خرداد ماه قیام خونین وکشتار مردم قم و ورامین را با نوشتن مقاله و دیگر مراسم گرامی می داشتیم. در اردوگاه ما یک رادیو بی‌سیم بود که به صورت مخفی به وسیله برادران با رعایت تمام نکات امنیتی نگهداری و استفاده می‌شد که خود منبع موثقی در جهت کسب اطلاع ما بود بدون اینکه عراقی‌ها از آن خبر داشته باشند.

این آزاده سرافراز از اشتباه محاسباتی اسرا در تقویم روز گفت: روز چهاردهم خردادماه مانند روزهای دیگر سال به صورت عادی می‌گذشت تا این که از طریق برادرانی که رادیو را در اختیار داشتند مطلع شدیم که تمامی کانال های رادیو ایران مشغول پخش قرآن هستند؛ ما فکر کردیم که در تقویم خود دچار اشتباه شده‌ایم، یعنی روز پانزدهم خرداد است و قرائت قرآن و عزاداری به مناسبت قیام خونین پانزدهم خرداد از رادیوی ایران پخش می شود و ما داخل اردوگاه دچار اشتباه محاسباتی شده ایم ولی طولی نکشید که عراقی‌ها رادیوی داخل اردوگاه را روشن کردند.

رضیان در ادامه افزود: خبر رحلت امام خمینی (ره) را به عنوان یک خبر که برای آن‌ها خبر مسرت بخشی بود پخش کردند. برادران با شنیدن خبر ارتحال حضرت امام (ره) متحیر شده‌ بودند. اردوگاه در ماتم و سکوت فرو رفت. کسی با کسی صحبت نمی‌کرد. بعضی‌ها با بغضی در گلو می‌گریستند. خبر ناراحت کننده‌ای بود. همزمان صدام داماد و فرمانده نظامی خودشان را ترور کرده بود؛ مثلاً آنها هم عزادار بودند. عراقی‌ها می‌گفتند: «از ما عرفان خیرالله و از شما هم روح الله.»

خلاصه در حد توان و به صورت مخفی عزاداری ها شروع شد. تقارن ارتحال حضرت امام (ره) و کشته شدن داماد صدام سبب شده بود عراقی‌ها زیاد سخت گیری نکنند و حالت بی‌تفاوت به خود بگیرند. قرآن خواندن و قرائت فاتحه و حزن و اندوه مجموعه عزاداری اسرای ایرانی بود.

آزاده هشت سال دفاع مقدس در پایان اظهار کرد: با فاصله کمی از شنیدن خبر ارتحال حضرت امام (ره)، انتخاب رهبری جدید و ادامه راه حضرت امام (ره) به دست خلف صالح وی، یعنی مقام معظم رهبری حضرت امام خامنه‌ای (حف) از بهترین خبرها در جهت تسکین این مصیبت بزرگ برای همه اسرای ایرانی بود.

به هر حال راه امام به عنوان خط نشان در ادامه پیروزی و منویات مقام معظم رهبری استمرار آن منش را برای ما ترسیم کرده است.

گفتگو از حمیدرضا گل هاشم