داستان شهیدی که دلباخته مکتب مولایش حسین (ع) بود

عشق به حضرت سیدالشهدا(ع) در شهید "سیدعلی بحری" و گریه های او برای مظلومیت امامش ، باعث شد غیرت اصیل مبارزه برای خدا، در دلش جای بگیرد و هنگامی که دشمن به خاک ما هجمه برد ذره ای مجال تعلل را بر خود حرام بیند و راهی جبهه حق و پشتیبانی از امامش شود. نوید شاهد زندگینامه این شهید گرانقدر را برای مخاطبین خود منتشر نموده که شما را به مشاهده آن دعوت می کند.

کد خبر: ۴۸۰۱۱۱

پنجشنبه - ۰۱ خرداد ۱۳۹۹ / 1399 01 March

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید سیدعلی بحری 8 مرداد سال 1338 که شهر ساوه پر بود از بوی خوش انار در دامن خانواده ای مومن و با ایمان چشم به جهان گشود.

کودکی‌اش در انارستان‌های بزرگ، در کنار یاقوت‌های درخشان انار گذشت. پسری خوش‌اخلاق و درس‌خوان که خیلی زود موفق شد دیپلمش را بگیرد. سال‌های جوانی سیدعلی با انقلاب گره خورده بود. پدرش، سیدجواد، به امام(ره) و مبارزین انقلابی ارادت داشت و به همین سبب، سیدعلی هم آرام‌آرام با اندیشه‌های امام(ره) آشنا و به ایشان علاقه‌مند شد.

عشق به حضرت سیدالشهدا(ع)، پای ثابت دل همه آن‌هایی است که خوی انقلابی دارند. سیدعلی و دوستانش هم زیر سایه این عشق، هیئت نوجوانان متوسلین به سیدالشهداء(ع) را تشکیل داده بودند. محرم که از راه می‌رسید، همه در تکیه جمع می‌شدند و در عزای امام حسین(ع)، اشک می‌ریختند. همان وقت‌ها بود که غیرت اصیل مبارزه برای خدا، در دلشان جای گرفت.

سال 1359 که خودش را به تقویم ایران رساند، مردم نمی‌دانستند با امتحانی سخت مواجه خواهند شد؛ جنگ. جنگ نابرابر که ایران در یک سوی میدان ایستاده بود و آن سو، عراق بود و کرور کرور کشورهایی که حمایتش می‌کردند. چاره‌ای جز دفاع نبود و این دفاع، جهاد بود با جان و مال و زندگی در راه خدا.

سیدعلی آماده جهاد فی سبیل‌الله شد. سرباز وظیفه نیروی زمینی ارتش بود که به جبهه اعزام شد، از سوی لشکر 81 زرهی باختران. هجده ماه در جبهه بود و دلاورانه جنگید. خدا بنا داشت مسیر روشن زندگی سیدعلی را ختم به خیر کند و عاقبتش را با وصال خودش گره بزند. همین بود که ترکش خمپاره‌ای را به سراغش فرستاد تا در اولین روز خرداد سال 1360، از جبهه گیلانغرب به آسمان کوچ کند. پیکر مطهر شهید در زادگاهش به خاک سپرده شد.

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی