مادر قهر نکن!

«از حرف‌هایش دلم گرفت. مثل بچه‌ها قهر کردم، به اتاق رفتم و برای بدرقه‌اش هم نرفتم. وقت رفتن آمد و گفت: مادر قهر نکن! قول می‌دهم زود زود برگردم ...» ادامه این خاطره را از زبان مادر شهید «قربانعلی حدادی» در پایگاه اطلاع‌رسانی نوید شاهد استان قزوین بخوانید.

کد خبر: ۴۷۹۰۹۹

سه‌شنبه - ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۹ / 1399 16 February

به گزارش نوید شاهد استان قزوین، شهید قربانعلی حدادی، دوازدهم بهمن ۱۳۴۴ در شهر قزوین به دنیا آمد، پدرش قدرت‌الله (شهادت۱۳۶۵) پاسدار بود و مادرش خدیجه نام داشت، تا دوم راهنمایی درس خواند، او نیز پاسدار بود، سال ۱۳۶۴ ازدواج کرد و صاحب یک دختر شد. این شهید بزرگوار بیست و چهارم خرداد ۱۳۶۷ در شیخ‌محمد عراق به شهادت رسید، پیکرش مدت‌ها در منطقه برجا ماند و سال ۱۳۷۱پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

مادر قهر نکن!

سیده خدیجه آصفی مادر شهید قربانعلی حدادی:

قربانعلی پسر بزرگم بود و پدرش تازه شهید شده بود به او گفتم: حالا که پدرت شهید شده تو پیش ما بمان، من با این بچه‌ها چه کار کنیم، چه طوری بزرگشان کنم، پیش ما بمان و نرو.

برگشت و گفت: تو دیگه چرا؟ مادر سیدها که همیشه مصیبت‌کش هستند. تو هم مانند عمه‌ات زینب صبر کن. از حرف‌هایش دلم گرفت. مثل بچه‌ها قهر کردم، به اتاق رفتم و برای بدرقه‌اش هم نرفتم. وقت رفتن آمد و گفت: مادر قهر نکن! قول می‌دهم زود زود برگردم.

دلم کمی آرام گرفت، کاسه آب را پشت سرش خالی کردم و از جلوی در راهش انداختم. هنوز با قهر کردنم و ناز کشیدنش خوش بودم که خبر شهادتش را آوردند ولی فقط خبرش را بدون اینکه جنازه‌ای در کار باشد.

پسرم مفقودالاثر بود و بعد از سال‌ها انتظار جنازه‌اش را دیدم، اما نمی‌دانم چرا اینقدر دیر برگشت.

منبع: کتاب آخرین وداع(آخرین وداع مادران شهدا با فرزندانشان)