توصیه یک پزشک متخصص به جانبازان:

عمل به شعار «در خانه بمانیم» برای جانبازان ضروری است

دکتر فاطمه سادادت معصومی معتقد است جانبازان و مردم عادی باید به شعار «در خانه بمانیم» عمل کنند تا هرچه بیشتر از خطر ابتلا به ویروس کرونا در امان باشند.

کد خبر: ۴۷۷۷۲۸

شنبه - ۲۳ فروردين ۱۳۹۹ / 1399 23 January

دکتر فاطمه سادات معصومی، متخصص گوش و حلق و بینی، فرزند شهید «سید محمد معصومی»، سرتیپ دوم نیروی هوایی ارتش است که پدرش سال1362 در عملیات خیبر و جزیره مجنون به شهادت می رسد. این بانوی جوان نخبه در گفت و گو با نوید شاهد درباره نکاتی که جانبازان باید رعایت کنند تا از خطر ابتلا به ویروس کرونا دور باشند، اظهار کرد: شاید تنها راه حلی می تواند که مردم و به ویژه جانبازانی که به دلیل عوارض جنگ تحمیلی بدنشان ضعیف تر است را از ابتلا به ویروس کرونا در امان نگه دارد، عمل کردن به شعار «در خانه بمانیم» باشد.

وی اضافه کرد: بسیاری از جانبازان در منزل به امکاناتی مانند ماسک اکسیژن دسترسی دارند و تا زمانی که دچار عفونت و حمله های حاد تنفسی نشوند، نیاز به اقدام پزشکی خاصی ندارند بنابراین در خانه ماندن و عمل کردن به پروتکل های وزارت بهداشت، مانع ابتلا این عزیزان به ویروس کرونا خواهد شد. در همین حال اگر عضوی از خانواده شاغل است و به بیرن از منزل رفت و آمد دارد، باید اصول اولیه پیشگیری از جمله فاصله گذاری و استفاده از وسایل شخصی را رعایت کنند و از تماس نزدیک با این شخص بپرهیزند.

معصومی در ادامه با تقدیر از ایثار کادر درمانی کشور در مبارزه با ویروس کرونا گفت: از خودگذشتگی این روزهای کادر درمانی، زاویه ای از همان ایثار رزمندگان دوران دفاع مقدس است. بسیاری از پزشکان، پرستاران و کلیه افرادی که در بیمارستان ها مشغول به کار هستند می توانستند در این ایام که ویروس کرونا بیش از دیگران در کمین آنها نشسته است، مرخصی بگیرند و سر کار نروند اما پای کار ایستاده اند و از جانشان مایه می گذارند.

این پزشک متخصص بیان کرد: برای نمونه پزشکی که سرم به دست دارد اما بیماران را معاینه می کند و در نهایت براثر ابتلا به همین ویروس می میرند، از جان خود گذشته است. بسیاری از پزشکان رشته تخصصی شان مرتبط با ویروس کرونا نیست اما ایستاده اند و به مردم خدمت می کنند. بنابراین این از خودگذشتگی های یادآور ایثارهای دوران دفاع مقدس است.

وی در پایان گفت: همه ما در این کشور نفس کشیده ایم و بزرگ شده ایم و زمانی که احساس خطر می کنیم به میدان آمده و هرکاری از دستمان بربیاید انجام می دهیم. هنگامی که احساس وظیفه باشد همه پای کار می آیند و هربار ممکن است در لباسی متفاوت به وظیفه شان عمل کنند؛ یک بار لباس رزمندگی و بار دیگر لباس پزشکی.