یادداشت:

شهیدی که صیاد دل‌ها را مجذوب خود و یادواره‌اش کرد

اسکندر یارنسب، مدیرکل امور فرهنگی و تبلیغات بنیاد: در اواخر سال ۷۷ دو نفر از مسئولین و دانشجویان دانشکده دندانپزشکی تهران به بنده که رییس اداره یادواره‌های بنیاد شهید بودم مراجعه و اعلام کردند قصد دارند برای شهیدی که دانشجوی دندانپزشکی و از بانیان جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران بوده و در نبوغ، استعداد، اخلاص و عرفان در دانشکده زبانزد است مراسم گرامیداشت برگزار کنند.

کد خبر: ۴۷۷۶۹۵

شنبه - ۲۳ فروردين ۱۳۹۹ / 1399 23 January

نوید شاهد: در اواخر سال ۷۷ دو نفر از مسئولین و دانشجویان دانشکده دندانپزشکی تهران به بنده که رییس اداره یادواره‌های بنیاد شهید بودم مراجعه و اعلام کردند قصد دارند برای شهیدی که دانشجوی دندانپزشکی و از بانیان جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی تهران بوده و در نبوغ، استعداد، اخلاص و عرفان در دانشکده زبانزد است مراسم گرامیداشت برگزار کنند. پیشنهاد دادیم که ستادی با کمیته‌های علمی و پژوهشی، اجرایی پشتیبانی و اطلاع رسانی و تبلیغاتی و...تشکیل و بنیاد شهید هم حسب رسالت ترویجی خصوصاً در مراکز دانشگاهی حداکثر حمایت و مساعدت را به عمل آورد.
ستاد یادواره تشکیل و مقرر شد که از سپهبد صیاد شیرازی فرمانده نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران به عنوان سخنران دعوت شود. دعوت‌نامه زمانی به دست دفتر فرماندهی رسیده بود که برنامه‌های آن هفته کاملاً تنظیم شده بود و اعلام کردند که حضور ایشان مقدور نیست ولی چند روز قبل از برگزاری یادواره به مسئول دفتر فرمودند سایر دعوتنامه ها را هم ببینند و صیاد دل‌ها خودشان در مراسم این چنین روایت کردند که چندین نامهٔ دیگر هم در کارتابل بود ولی وقتی چشمم به دعوتنامهٔ مراسم و نام این شهید که افتاد انگار برق بدنم را گرفت و این شهید مانند آهن‌ربا مرا به خود مجذوب کرد. اشک در چشمانم حلقه زد و بدون اینکه هیچ شناختی از شهید داشته باشم گفتم همین الان زنگ بزنید ببینید برنامه اگر بسته نشده من باید شرکت کنم و جلسه‌ای که با یکی از فرماندهان از قبل تنظیم شد به زمان دیگری موکول شود. بعداً که اطلاعات و زندگینامه شهید را گرفتم متوجه شدم اخلاص، عرفان و معنویت این شهید بوده که مرا مجذوب کرده بود.
در حقیقت معنویت و اخلاص این شهید با سخنان عارفانه و صادقانه صیاد و آه و حسرتی که گاهی در بین صحبت‌هایش از جاماندن از قافله شهدا در صدا و سیمایش موج می‌زد حال و هوا و فضای معنوی بی‌بدیلی بر فضای سالن و مراسم حاکم کرده بود و تنها بعد از چند روز صیاد دل‌ها در ۲۱ فرودین ۷۸ به دست منافقین کوردل به فیض شهادت نائل و به یاران شهیدش و شهید احمد هدایت پیوست.
شهید احمد هدایت در ۱۳۳۸/۱۰/۳۰ در کرمان متولد شد و در سال ۱۳۵۶ در رشته دندانپزشکی دانشگاه تهران قبول و در دوران تحصیل یکی از دانشجویان ممتاز در زمینه علمی و یکی از فعالین دانشجویان در مبارزات قبل از انقلاب و از بانیان جامعه اسلامی دانشگاه علوم پزشکی و از رزمندگان شجاع دوران دفاع مقدس بود که بعد از چندین مرحله حضور در جبهه سرانجام در تاریخ ۶۲/۱۲/۴ عملیات خیبر در منطقه طلائیه به فیض شهادت نائل و مفقودالاثر شد و در سال ۱۳۷۵ پیکر مطهرش به آغوش کشور بازگشت و در گلزار مطهر شهدای کرمان به خاک سپرده شد.
شهیدی که صیاد شیرازی را به خود مجذوب کرده بود جوان عارفی از دیار کریمان و از جنس شهید یوسف الهی بود که آن یکی صیاد دل‌ها و این یکی سردار دل‌ها را به خیل شهدا فراخواندند. لحظه شنیدن خبر شهادت سپهبد صیاد شیرازی و آخرین صدا، چهره نورانی و حالت معنوی و حسرت جا ماندن صیاد دل‌ها از خیل شهدا در آن یادواره همچنان برایم تداعی و مجسم می‌شود، همان حالت معنوی که در چهره نورانی و صدای عرفانی حاج احمد کاظمی و حاج قاسم سلیمانی که با حسرت از جا ماندن از یاران شهیدشان موج می‌زد.
نفس قدسی شهید هدایت با سخنرانی عرفانی صیاد دل‌ها و همت و تلاش همکاران دانشکده پزشکی و بعداً دانشگاه علوم پزشکی و وزارت بهداشت و همکاری معاونت پژوهش بنیاد در سال‌های اول، آن نهال و یادواره کوچک را به درخت تنومند و یک رویداد بزرگ ملی تحت عنوان جشنواره علمی، پژوهشی دندانپزشکی شهید احمد هدایت تبدیل کرد که تاکنون بیش از ۱۵ جشنواره و کنگره آن در دانشگاه‌های علوم پزشکی با حضور متخصصین، پژوهشگران، محققین و صاحب‌نظران حوزه دندانپزشکی برگزار شده و صدها مقاله، تحقیق، پژوهش علمی ارائه و دستاوردهای کم‌نظیری برای جامعه دندانپزشکی و کشور در برداشته و از محققین، پژوهشگران و دندانپزشکان بسیاری در این جشنواره تجلیل شده است،

یاد، نام، خاطرات و حماسه‌هایشان جاودان و ماندگار و راهشان پر رهرو باد.

منبع: ایثار