شهيد "مزبان حیدرزاده": آرزوى قلبی ام شهادت است/ خجالت مى‌كشم كه همه دوستان من رفتند و من مانده‌ام

شهيد "مزبان حیدرزاده " در مناجات با خداي خويش از خداوند چنين درخواست دارد: "همه قيد و بندها را بريده‌ام كه آزادانه در معركه حيات جولان دهم،خدايا مرا از بلاى غرور و خودخواهى نجات بده تا حقايق را ببينم و جمال زيباى تو را مشاهده كنم.» متن وصيت نامه و مناجات نامه اين شهيد والامقام در نويد شاهد ايلام بخوانيد.

کد خبر: ۴۷۷۴۵۳

چهارشنبه - ۲۰ فروردين ۱۳۹۹ / 1399 20 January

به گزارش نويد شاهد ايلام، شهید مزبان حیدرزاده فرزند چوپا سال 1342 در روستای شوهان شهرستان مهران در خانواده ای مذهبی به دنیا آمد پس از طی دوران کودکی در شهر مهران برای کشب علم و دانش راهی مدرسه گردید فردی کوشا و مهربان و خوش اخلاق بود با دوستان و آشنایان برخوردی بسیار حسنه داشت در اوایل شروع انقلاب شهید بزرگوار با وجود اینکه سن کمی داشت در تظاهرات و راهپیمایی ها شرکت فعال داشت تحصیلات خود را تا مقطع راهنمایی ادامه داد آنگاه جهت کمک به رزمندگان سلحشور اسلام به جبهه های جنگ شتافت تا بالاخره در نوزدهیمن روز از فروردین ماه 1367 در منطقه عملیاتی قلاویزان به درجه رفیع شهادت نايل آمد.

متن مناجات و وصيت نامه شهيد

اى شهيدان هميشه تاريخ

اى شهيدان عاشق و اى پاك باختگان لايق و اى ياران امام حسين(ع) و اى مظلومان تاريخ ، اى حضور يافتگان در محضر خدا ، اى برادرانى كه خود را شناختيد ، اى كسانى كه روح بزرگ شما نمى‌توانست در جسم تان جاى گيرد و از قفس كوچك جسم تان بيرون آمد و اوج گرفت و به سوى ملكوت اعلى پرواز نمود اى دوستانى كه از ما سبقت گرفتيد و به مقصد رسيديد و ما بيچارگان را تنها گذاشتيد كه فراق شما بس سنگين است اى شهيدان هميشه تاريخ.

مناجات شهيد

خدايا من از دنيا وارسته‌ام و از همه چيز خود دست شسته‌ام دليلى ندارد كه تسليم كفر و ظلم شوم و خدا را به طاغوت بفروشم. من مى‌سوزم تا راه حق را روشن كنم و همه قيد و بندها را بريده‌ام كه آزادانه در معركه حيات جولان دهم.
خدايا مرا از بلاى غرور و خودخواهى نجات بده تا حقايق را ببينم و جمال زيباى تو را مشاهده كنم.
خدايا پستى دنيا را و ناپايدارى روزگار را هميشه در نظرم جلوه‌گر ساز تا فريب زرق و برق عالم خاكى مرا از ياد تو دور نكند.

ادامه دهنده راهم باشيد

اين آب و اين خاك و مكتب اسلام به گردن ما حق دارند در حفظ آنها كوشش كنيد و نگذاريد به دست اجنبى ها از بين برود. اسلحه‌ام را زمين نگذاريد و راهم را ادمه دهيد كه اطمينان دارم خواهيد داد، رهبر عزيز را تنها نگذاريد و هميشه او را تبعيت كنيد، و در تشييع جنازه من فقط ذكر خدا را داشته باشيد و الله اكبر را تكرار كنيد که قلباً آرزوى من شهادت است ، كه دير مى‌شود و خجالت مى‌كشم كه همه دوستان من رفتند و من تنها مانده‌ام.

سفارش به والدين

در پايان به پدر عزيزم مى‌گويم اگر خداوند لطفش شامل حال من شود و به آروزى خودم كه شهادت است نايل آمدم شما انشاءالله  هيچ وقت ناراحت نشويد چون كه در اسلام اين بهترين شيوه مرگ است و بهترين مرگ است . و از پدرم تقاضا دارم كه بعد از شهادت  من پيراهن سفيد بپوشد و به مجلس ختم برود و به مادرم نمى‌گويم كه گريه نكند ، ولى آهسته گريه كند و شيون نكند . هميشه خوشحال و سرافراز باشيد و در پيشگاه خداوند دعا كنيد كه اين هديه را از خانواده شما قبول كند و هرگاه خبر مرگ مرا دادند فقط با اين جمله خودتان را آرامش دهيد : « انا لله و انا اليه راجعون : همه از خدايند و به سوى خدا مى‌روند.»در پايان مى‌خواهم كه همه دوستان مرا حلال كنند و اسلحه را به دست بگيرند  و به سوى جبهه‌ها بروند.

منبع: اداره اسناد و انتشارات بنياد شهيد و امور ايثارگران استان ايلام