سربازی که داوطلبانه در بنیاد شهید خدمت می کرد

شهید" عبدالحسن ایزدیان" پس از پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی، عبدالحسن دیگر آرام و قرار نداشت. وی به همراه چند تن دیگر از برادران مؤمن و متعهد در تأسیس کمیته امداد امام خمینی که قبلاً نامش کمیته رفاه بود، نقش تأثیرگذاری داشت و از این طریق به خانواده های مستمند خدمت می کرد و هم چنین در بنیاد شهید دزفول نیز به خدمت به خانواده های شهدا همکاری می نمود.در ادامه سایت نوید شاهد شما را به خواندن زندگی نامه این شهید بزرگوار دعوت می نماید.

کد خبر: ۴۷۷۱۹۶

شنبه - ۱۶ فروردين ۱۳۹۹ / 1399 16 January

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید  عبدالحسن ایزدیان دریکم آذر1337 ،، در شهرستان دزفول به دنيا آمد. پدرش محمدعلي و  مادرش حبابه نام داشت. شغل پدر فروشندگی بود وی صاحب فرزندی شد که نامش را به جهت عشق و علاقه اش به حضرات معصومین (ع) عبدالحسن نهاد تا به یاد ائمه اطهار زندگی کند.

دوران تحصیل

شهید در خانواده ای متوسط و مذهبی تحت تربیت پدری که روزی حلال کسب می کرد و جز رزق حلال به خانواده اش راه نداشت تربیت شد و رشد کرد. عبدالحسن تحصیل در مدرسه ابتدایی و راهنمایی انصاری و دبیرستان شریعتی را با موفقیت پشت سر گذاشت. تا پايان دوره متوسطه در رشته تجربي درس خواند و ديپلم گرفت

خصوصیات اخلاقی

بسیار خوش اخلاق و بشاش بود و خود را وقف خدمت به مردم کرده بود و همین خصوصیات باعث شده بود تا با اهالی محل ارتباط خوبی داشته باشد و همه از او رضایت خاطر داشته باشند. مساجد صعصعه و جامع و اهالی آن خاطرات خوبی از حضورش در محافل مذهبی و قرآنی دارند.

خدمت به مستمندان

در دوران مبارزات انقلاب در تظاهرات ها شرکت فعال داشت و دیگران را نیز به این امر توصیه می کرد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی و آغاز جنگ تحمیلی، عبدالحسن دیگر آرام و قرار نداشت. وی به همراه چند تن دیگر از برادران مؤمن و متعهد در تأسیس کمیته امداد امام خمینی که قبلاً نامش کمیته رفاه بود، نقش تأثیرگذاری داشت و از این طریق به خانواده های مستمند خدمت می کرد و هم چنین در بنیاد شهید دزفول نیز به خدمت به خانواده های شهدا همکاری می نمود

خدمت سربازی

شهید با احضار متولدین سال ۱۳۳۷ به خدمت سربازی ، با پوشیدن لباس رزم و به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت و سرانجام در عملیات فتح المبین در تاریخ دوم فروردين  1361 در حالی که در گردان ۱۴۵ ل ۹۲ زرهی ارتش حضور داشت، در درگیری مستقیم با نیروهای متجاوز بعثی در منطقه شوش (جبهه رقابیه) بر اثر اصابت تركش روح بلندش  به آسمان پرکشید و ملکوتی شد. همرزمانش می گفتند بعد از اصابت ترکش به بدنش، آخرین کلامش الله اکبر بود. مزار وي در بهش تعلي زادگاهش واقع است.