شعار نویسی به سبک نوجوان نوزده ساله بابلی

«مجتبی» كه در زمان انقلاب، نوزده بهار از زندگی اش می گذشت، روزها به تظاهرات می رفت و شب ها بر ديوارها، شعارهای ضد رژيم می نوشت. متن زندگینامه این شهید نوجوان را در نوید شاهد مازندران بخوانید.

کد خبر: ۴۷۶۷۳۳

جمعه - ۰۸ فروردين ۱۳۹۹ / 1399 08 January

به گزارش نوید شاهد مازندران، شهید مجتبی گلچین سیزدهم دی ماه 1338 در روستای گله محله از توابع شهرستان بابل به دنیا آمد. تولدش موجی از شادی و سرور را در خانواده «غلامحسین و صغری» به پا كرد. پدرش پارچه فروشی داشت.

دوران تحصیل
مجتبی دوره ابتدایی را در دبستان «حافظ» زادگاهش گذراند. سپس با طی مقطع راهنمایی، تحصیلاتش را تا پایه سوم متوسطه در دبيرستان «آيت الله غفاری» ¬بابل ادامه داد.

خصوصیات اخلاقی
او که از اوان خردسالی با تربیت و توجه والدین با نماز و آداب شریعت آشنا شده بود، در ادای واجبات و مستحبات می کوشید و از انجام محرمات دوری می کرد. با قرآن، این معدن حکمت و معرفت نیز مانوس بود و در عمل به فرامین آن، کوشا.
در بیان خلق وخوی وی باید گفت: که نسبت به پدر و مادر، مودب و متواضع و در همه حال، مطیع امرشان بود. با دیگران نیز در نهایت ملاطفت و گشاده رویی رفتار می کرد و از محبوبیتی خاص نزدشان بهره داشت.

فعالیتهای انقلابی
مجتبی كه در زمان انقلاب، نوزده بهار از زندگی اش می گذشت، روزها به تظاهرات می رفت و شب ها بر ديوارها، شعارهای ضد رژيم می نوشت.
بعد از به بار نشستن نهال نو پای قیام سال 1357 نیز، او با حضور در تشکیلات بسیج به ادامه فعالیت در راستای حراست از دستاوردهای انقلاب پرداخت.
هم زمان با عضویت در سپاه در تاریخ 7 آبان 1359، در واحد تدارکات پاسگاه بابل مشغول خدمت شد.
از دیگر عرصه های حضور موثر و مستمر وی، می توان به مبارزه با عناصر ضد انقلاب اشاره کرد.

مجتبی همچنین در غائله آمل، جهت سرکوب تحرکات منافقان نقش درخور توجهی داشت. از این رو، مادرش در این خصوص اذعان می دارد:«هر روز به خانه مان پیغام می آوردند که بالاخره مجتبی را می کشیم. یکبار به او گفتم: پسرم، مگر تو چه کار می کنی؟ گفت: حتی شاید بیایند و به تو بگویند که می خواهند منزل مان را به آتش بکشند. تو به این حرف ها اهمیت نده!»

حضور در جبهه
مجتبی در 2 مرداد 1360 راهی جبهه شوش شد تا دشمنان را از خاک وطن بیرون کند.

در آخرین خداحافظی با خانواده گفت: «اگر به شهادت رسیدم، مرا با لباس پاسداری دفن کنید، اگر هم نشد، حداقل آرم سپاه را با کفن دفن کنید.»

سرانجام او در 6 فروردین 1361 با حضور در تیپ نجف اشرف، طی عملیات فتح المبین، به جمع یاران شهیدش پیوست. سپس با تشییع مردم قدردان بابل، در گلزار شهدای «گله محله» این شهر به خاک سپرده شد.

انتهای پیام/