اسناد و دست نوشته های منتشر نشده یک معلم بسیجی

در گزیده‌ای از دست‌نوشته شهید «مادرم! علی‌اکبر گلینی» می‌خوانیم: «همان گونه که من از آقا و سرورم درس جهاد و شهادت آموختم تو نیز از خواهر او درس استقامت و شکیبایى بگیر.»

کد خبر: ۴۷۶۴۲۰

چهارشنبه - ۲۸ اسفند ۱۳۹۸ / 1398 28 December

به گزارش نوید شاهد سمنان، شهید علی‌اکبر گلینی پنجم تیر ۱۳۳۹ در روستای امامزاده ذوالفقار از توابع شهرستان گرمسار به دنیا آمد. پدرش حسنعلی و مادرش صغرا نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. معلم بود. سال ۱۳۶۲ ازدواج کرد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و پنجم اسفند ۱۳۶۳ در جزیره مجنون عراق به شهادت رسید. پیکر او مدت‏ها در همان منطقه بر جا ماند و یکم اسفند ۱۳۷۳ پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

گزیده ای از دست نوشته شهید:

اى مادر عزیز قامتت را استوار نگه دار و سرت را بالا بگیر و افتخار کن به اینکه تو و فرزندانت توانسته‌اید به حال اسلام و مسلمین مفید واقع شوید. مرا اى مادر رنجدیده و داغدارم ببخش که تو را رها کرده و بر من خرده مگیر. چگونه می‌توانستم نزد تو بمانم و به زندگى عادى و روزمره ام ادامه دهم در حالیکه دین و آیینم در معرض خطر افتاده و صداى هل من ناصر ینصرنى حسین (ع) بگوش مى رسد. خطبه هاى درد آلود على (ع) از نداشتن یاور و کمک در گوش هاى دل، طنین‌انداز است من مى دانم اى مادر و اى خانواده شهدا غمِ از دست دادن فرزند بسى مشکل است، اما مگر غم از دست دادن حسین (ع) براى زینب (س) آسان بود، همان گونه که من از آقا و سرورم درس جهاد و شهادت آموختم تو نیز از خواهر او درس استقامت و شکیبایى بگیر. من از سرور و سالارم آموختم که انسان نبایستى در این زندگى نکبت بار غرق شود و منتظر بماند تا مرگ سراغ او بیاید مگر هر انسانى بیش از یکبار مى میرد پس چه بهتر که این مرگ در راه خدا و براى رضاى خدا باشد.