هزاران لاله سرخ تقدیم فرزندانی که این روزها دلتنگ پدرند | دلنوشته فرزند سردار شهید "جمیل شهسواری"

دختران و پسران و زنانی را می بینم که در این روز جز به قاب عکس به چیزی نمی‌نگرند و در گوشه ای عزلت می‌گزینند تا در خلوت خود با تن پاره پاره پدر یا همسرشان در اعماق غمها فرو روند و درد دلهایشان را با عکس چسبیده به دیوار در میان بگذارند، مردان بی سر، مردان بی تن، مردان سوخته در آتش دشمنان اسلام و انسانیت، مردان دست بسته غرق در آب، مردان بی دست، مردان بی پا، مردان بی ادعا... آنچه خواندید بخشی از دلنوشته دختر یک شهید کردستانی است که توجه شما را به خواندن متن کامل آن دعوت می کنیم.

کد خبر: ۴۷۵۸۲۹

دوشنبه - ۱۹ اسفند ۱۳۹۸ / 1398 19 December

جشن ولادت حضرت امیرالمومنین (ع) در تقویم ایران عزیز هر ساله یادآور روز پدر و روز مرد است.

این روز در تمام کشورهای جهان با عناوین و مناسبتی مختلف سالانه جشن گرفته می‌شود مثلا در کشور آلمان روز عروج حضرت عیسی مسیح (ع) را روز پدر می‌نامند و در دیگر کشورها به بهانه‌های دیگر  با عنوان روز پدر جشن می‌گیرند.

روز پدر روزی است برای بزرگداشت پدرها، پدر بودن، پیوند میان پدران و مادران و اهمیتی که پدرها در خانواده و جامعه دارند.

اما پدرانی نیز هستند که برای بودن این روز و گرفتن این جشن در کمال آرامش و آسایش جان دادند تا کودکان و زنان میهن بتوانند این روز را بدور از دغدغه به پدرانشان تبریک بگویند و این روز را جشن بگیرند.

آنچه در ادامه می خوانید دلنوشته یک دختر شهید است که به مناست روز پدر نوشته شده:

روز مرد، روز پدر

دختران و پسران و زنانی را میبینم که در این روز جز به قاب عکس به چیزی نمی‌نگرند و در گوشه ای عزلت می‌گزینند تا در خلوت خود به تن پاره پاره پدر یا همسرشان در اعماق غمها فرو روند و درد دلهایشان را با عکس چسبیده به دیوار در میان بگذارند، مردان بی سر، مردان بی تن، مردان سوخته در آتش دشمنان اسلام و انسانیت، مردان دست بسته غرق در آب، مردان بی دست، مردان بی پا، مردان بی ادعا.

یادی کنیم از پدران شهید، پدران و پسران شهید، شهیدانی که پدر بودند، شهیدانی که طعم پدر شدن را نچشیدند، پدران شهیدی که فرزند خود را ندیدند و نام پدر را از زبان کودک خود نشنیدند، پدران جانباز و رزمنده و ایثارگر و آزاده!

یادی کنیم از تمام پدران شهدا که سال ها غم و داغ فراق فرزند را بر شانه های خسته شان کشیدند. گاه برای سبک کردن داغ دل شکسته مادر، نه تنها خود نگریستند بلکه بغض فرو خوردند و بیشتر دلدار مادران هم شدند.

روز مرد؟ مردانی به استواری دماوند، سبلان، دنا، علم کوه، شاهو، دوبرا، کوهسالان و .. جاری تر از اروند رود، کارون، دجله و فرات، سیروان و ... مردان مردی که آسایش و امنیت و اقتدار ملت بزرگ ایران را بر جان و مال خود ترجیح دادند و مردانه در این راه به شهادت رسیدند.

روز مردان جانباز شیمیایی، قطع نخاع، نابینا، اعصاب و روان که سالهاست صدای سرفه هایشان را در گلو خفه میکنند تا فرزندان و همسرانشان آرام بخوابند.

یک شاخه گل لاله برای مرهم زخم های روحی از بی توجهی ها و قدرنشناسی ها و غفلت ها و فراموشی ها نثار شما مردان عزیزی که باید ستون خانه باشند اما خود مجبورید به دیگران تکیه کنید، آنهایی که باید التیام بخش دردهای زندگی باشند، و دست نوازش بر سر دلبندانشان بکشند اما تاولهای سالهای جنگ مانع از نوازش دستان پر مهرشان است و خود را شرمنده همسر و فرزندان می‌دانند.

یاد همسرانی که پس از چهار دهه چشم از در بر نمیدارند تا شاید مرد خانه شان باز گردد و یاد یتیمانی که هنوز هم سراغ پدر جاوید الاثرش را از مادر، و مادر بزرگ و پدر بزرگ می‌گیرد.

هزاران لاله سرخ تقدیم به فرزندان شهدا و جانبازان در روز میلاد باسعادت امام علی(ع) و روز پدر که هر لحظه دل‌تنگ پدران آسمانی خود می‌شوند و اشک‌های دل‌تنگی بر گونه‌هایشان سرازیر می‌‌شود.

ای فرزند شهید و جانباز!

سرت را بالا بگیر، چه کسی می تواند چنین مردی "پدرش" باشد؟!

فروزان شهسواری فرزند سردار شهید جمیل شهسواری؛ هجدهم اسفند ماه سال 1398