او شهادت را شایسته مردان خدا می دانست

او یك شب قبل از شهادت در جمع خانواده و اطرافیانش چنین گفت : «مرگ حق است و از آن گریزی نیست اما در بستر مردن، مخصوص افتادگان و بیماران است شهادت سعادتیست که خدای عز و جل به آزادگان و سركشان عنایت می‌فرماید، ‌شهادت ویژه كسانی است كه حق را حمایت می‌كنند و با ظالم در ستیزند.» داستان زندگی شهید "ملا ابوبکر عزیزی" را در نوید شاهد کردستان بخوانید.

کد خبر: ۴۷۵۶۳۸

پنجشنبه - ۱۵ اسفند ۱۳۹۸ / 1398 15 December

به گزارش نوید شاهد کردستان؛ شهید ابوبكر عزیزی روز سی‌ام تیر ماه سال 1345در روستای خوری آباد از توابع شهرستان بانه به دنیا آمد.

کودکی

پدرش حسین و مادرش رابعه نام داشت. دوران کودکی را در کانون گرم و صمیمی خانواده، با همسن و سالانش در روستا پشت سر گذاشت.

به دلیل نبود امکانات تحصیل از قبیل مدرسه و معلم ابوبکر و بچه‌های روستا از تحصیل بازماندند.

تحصیلات

وی در سن 6 سالگی برای فراگیری علوم قرآنی راهی مسجد شد و به فراگیری قرآن کریم و فرامین دینی پرداخت به دلیل علاقه وافری که نسبت به یادگیری دستورات الهی از خود نشان داد دیری نپایید که قرآن کریم را به خوبی یاد گرفت و برای تکمیل علوم قرآنی به روستای همجوار در رفت و آمد بود پس از گذشت چند سال همراه خانواده به شهر بانه عزیمت نمود.

ابوبکر در بانه به مدرسه علوم دینی رفت و به ادامه تحصیل پرداخت.

خصوصیات اخلاقی

ابوبکر بسیار خوش برخورد و صمیمی بود گفتار و کردارش را بر اساس دستورات قرآن کریم وفق داده بود به طوریکه گفتارش با عملش یکی بود همین باعث شده بود که محبوبیت خاصی در جامعه داشته باشد.

اطرافیان بیشتر او را با صفات صداقت و امانتداری میشناختند. تا فرصتی پیش می‌آمد برای تبلیغ و شناساندن بیشتر دستورات دینی از آن به بهترین وجه استفاده می‌کرد.

با شورای روحانی شهر بانه به صورت مداوم در ارتباط بود و تمام عمر خود را عمر خود را وقف اسلام ناب محمدی (ص) نمود.

شهادت

دشمن بعثی وقتی در نبرد با سربازان اسلام شكست خورده بود به بمباران شهرها و کشتار مردم بی‌دفاع دست زد، در این میان، شهر بانه به سبب نزدیكی با مرز، متحمل بیشترین حملات شد.

نوزدهم اسفند ماه سال 1363 در پی حمله وحشیانه بمب افکن‌های رژیم بعثی به شهر بانه، ملا ابوبكر عزیزی همچون بسیاری از هموطنانش بر اثر این بمباران به شهادت رسید.

یک شب قبل از شهادت

ابوبكر عزیزی یك شب قبل از شهادت، در میان خانواده و اطرافینش چنین گفت : «مرگ حق است و از آن گریزی نیست اما در بستر مردن، مخصوص افتادگان و بیماران است شهادت سعادتیست که خدای عز و جل به آزادگان و سركشان عنایت می‌فرماید، ‌شهادت ویژه كسانی است كه حق را حمایت می‌كنند و با ظالم در ستیزند، دفع دشمنان اسلام خصوصاً دشمن بعثی عراق واجب است از این روی ماندنم در اینجا به صلاح نیست، می‌خواهم به خیل رزمندگان اسلام بپیوندم و به دستور قرآن کریم به جهاد بپردازم».