وضو در مریوان، شهادت در دهلران | روایتی عاشقانه از شهید "عبدالله پرتوی"

شهید «عبدالله پرتوی» هیچ واهمه‌ای از رویارویی با دشمن بعثی عراق نداشت و با خلوص نیت و جان بر کف پا به عرصه خدمت و نبرد حق علیه باطل گذاشته بود. او در جبهه دهلران به دیدار معشوق شتافت.

کد خبر: ۴۷۵۰۵۲

پنجشنبه - ۰۸ اسفند ۱۳۹۸ / 1398 08 December

به گزارش نوید شاهد کردستان؛ شهید عبدالله پرتوی اولین روز مهر ماه سال 1342 در میان خانواده‌ای متدین و زحمتکش در شهرستان مریوان فرزندی متولد شد که نام او را عبدالله گذاشتند.

کودکی

پدر و مادرش صدیق و مینا نام داشتند. عبدالله در یک خانواده پر جمعیت نه نفری به دنیا آمد و علی رغم تمام مشکلات توانست به مدرسه برود و تا کلاس اول نظری درس خواند اما پس از آن دست از تحصیل کشید و به کار کردن مشغول شد تا شاید بتواند به رفع و رجوع مسائل مالی خانواده کمکی کرده باشد.

خصوصیات اخلاقی

عبدالله فردی مقید به اصول اسلامی، خوش اخلاق، صبور، زحمت کش،صادق و وقت شناس بود.

دفاع مقدس

در جریان سال‌های دفاع مقدس و تجاوز ددمنشانه رژیم بعثی عراق به پشتوانه استکبار جهانی به مرزهای کشور عزیزمان، عبدالله برای دفاع از آب و خاک ایران اسلامی به خدمت مقدس سربازی رفت و در گروهان یکم گردان 784 تیپ 4 زرهی لشکر 21 پیاده حمزه دهلران مشغول خدمت شد.

وی برای رویارویی با دشمن بعثی عراق هیچ واهمه‌ای نداشت و با خلوص نیت و جان بر کف پا به عرصه خدمت و نبرد علیه باطل گذاشته بود.

شهادت

سر انجام در ساعت 17 روز بیست و سوم اسفند ماه سال 1365در منطقه عملیاتی زبیدات دهلران مورد اصابت ترکش خمپاره دشمن قرار گرفت و با وجود اینکه بلافاصله به بیمارستان لشکر منتقل شد به دلیل شدت جراحات وارده به درجه رفیع شهادت نایل آمد.

پیکر پاک شهید عبدالله پرتوی بعد از انتقال به مریوان در گلزار شهدای این شهرستان تشییع و به خاک سپرده شد.