زندگینامه

«بی قرار شهادت»| "شهید علی‌محمدحاجی غفاری"

"شهید علی‌محمدحاجی غفاری" 4 مهرماه سال 1336 در کاشان دیده به جهان گشود، پدرش تقی و مادرش کبری نام داشت و تا مقطع سوم راهنمایی تحصیلاتش بود و در 5 اسفند ماه سال 1361 در سن 25 سالگی در منطقه سومار به شهادت رسید و پیکر پاک این شهید به مدت 17 سال مفقود الاثر بود تا اینکه در سال 78 پیکر پاک این شهید پیدا و در بهشت زهرا در جوار سایر شهدا آرام گرفت.

کد خبر: ۴۷۴۸۸۰

دوشنبه - ۰۵ اسفند ۱۳۹۸ / 1398 05 December

به گزارش نوید شاهد تهران بزرگ، "شهید علی‌محمدحاجی غفاری" 4 مهرماه سال 1336 در کاشان دیده به جهان گشود، پدرش تقی و مادرش کبری نام داشت و تا مقطع سوم راهنمایی تحصیلاتش بود و در 5 اسفند ماه سال 1361 در سن 25 سالگی در منطقه سومار به شهادت رسید و پیکر پاک این شهید به مدت 17 سال مفقود الاثر بود تا اینکه در سال 78 پیکر پاک این شهید پیدا و در بهشت زهرا در جوار سایر شهدا آرام گرفت.

شهید "علی‌محمد حاج غفاری" در یک خانواده مومن و متعهد به اسلام دیده به جهان گشود و دوران کودکی را مثل تمام بچه‌های  هم سنش گذراند و در شش سالگی به دبستان رفت و تا سوم راهنمایی ادامه داد و چون پسر خودکفائی بود به کار آزاد مشغول شد.

و کار سیم کشی و کاشی کاری را انتخاب کرد تا اینکه در سال 57 به کردستان برای خدمت مقدس سربازی رفت در آن موقع اوایل انقلاب اسلامی بود و همان موقع بود که گفت دستور تیراندازی بدهند من فرار می‌کنم و هیچ وقت نمی‌توانم بر روی برادران و خواهران خود تیراندازی کنم او شامل  قانون یک سال سربازی شد و بدین ترتیب مدت سربازی او تمام شد و به تهران آمد.

*** بی قرار شهادت

از وقتی که جنگ  تحمیلی شروع شد  و او مثل کسی که  گم کرده‌ای داشته باشد یک جا نمی‌ماند و در تهران بیقرار بود و عاشق جبهه بود و علاقه داشت که در جبهه خدمت کند او  از دشمن بیزار بود و به اسلام و خاک وطنش  ایمان و علاقه زیادی داشت و بعد از آن که به  تهران آمد و در یک شرکت چای مشغول شد تا اینکه جنگ تحمیلی شروع شد و در سال 59 به فرمان امام خمینی داوطلب جبهه جنگ شد و مدت چهار ماه در آبادان بود و  بادشمن جنگید.

*** 17 سال مفقوالاثر

بعد از چند ماه به پیشنهاد شوهر خواهرش  در شهرداری  استخدام قراردادی شد  و بعد از چند ماه که در شهرداری قسمت مکانیکی کار کرد وارد انجمن اسلامی شهرداری شد و در آن‌جا انجام وظیفه نمود و به پیشنهاد خود یک ماه به همدان در سال 61  برای امداد پزشکی رفت و پس از پایان یک ماه  برای دیدن خانواده و خداحافظی با آن‌ها و اقوام به تهران آمد و بعد از چند روز  به سومار رفت و از آن موقع دیگر خبری از ایشان نشد و پس از تحقیق به ما گفتند که او جزء مفقوالاثرهاست و بعد از 17 سال در سال 78 جسم مطهر این شهید والا مقام پیدا و جوار سایر شهدا در بهشت زهرا آرام گرفت.

منبع: مرکز اسناد بنیاد شهید و امور ایثارگران تهران بزرگ

انتهای پیام/