وصيتنامه بسیجی شهید "رضا صفرى"

نگذارزید منافقين كوردل از اين انقلاب سوء استفاده كنند

بسیجی شهید "رضا صفرى": در خواستى كه از مردم حزب الله و هميشه در صحنه دارم اين است كه همانگونه كه تا به حال امام را تنها نگذاشته اند و اسلام را يارى كرده اند از اين به بعد هم اسلام و امام را يارى كنند و نگذارند كه منافقين كور دل از اين انقلاب سوء استفاده كنند.

کد خبر: ۴۷۴۸۱۳

سه‌شنبه - ۰۶ اسفند ۱۳۹۸ / 1398 06 December

به گزارش نوید شاهد همدان: بسیجی شهید رضا صفری یازدهم مهرماه سال ۱۳۱۹ در شهر مریانج از توابع شهرستان همدان به دنیا آمد. پدرش مراد نام داشت. راننده بود. سال ۱۳۴۷ ازدواج کرد و صاحب سه پسر و یک دختر شد که از وی به یادگار مانده اند. در فعالیت‌های مبارزاتی شرکت کرد و در راه پیروزی قیام بزرگ ملت ایران از هیچ کمک و اقدامی فروگذار نبود. به عنوان نیروی داوطلب بسیجی راهی جبهه های نبرد حق علیه باطل شد. ششم اسفند ماه سال ۱۳۶۴ در منطقه عملیاتی سلیمانیه عراق بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید و به کاروان عظیم شهدا پیوست. آرامگاه وی در گلزار شهدای زادگاهش زیارتگاه عاشقان و دلدادگان است. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

در وصیتنامه شهید آمده است:

بسم الله الرحمن الرحيم

وَلا تَحسَبَنَّ الَّذينَ قُتِلوا في سَبيلِ اللَّهِ أَمواتًا بَل أَحياءٌ عِندَ رَبِّهِم يُرزَقونَ

هرگز گمان مبريد كسانى كه در راه خدا كشته شده اند مرده اند بلكه آنها زنده ابدى هستند و نزد پروردگارشان روزى مى خورند .

با سلام بر پيشگاه حضرت ولى عصر (عج ) و نائب بر حق ايشان حضرت امام و با سلام بر ارواح طيبه شهدا از صدر اسلام تا كنون و خانواده هاى معظم ايشان.

در خواستى كه از مردم حزب الله و هميشه در صحنه دارم اين است كه همانگونه كه تا به حال امام را تنها نگذاشته اند و اسلام را يارى كرده اند از اين به بعد هم اسلام و امام را يارى كنند و نگذارند كه منافقين كور دل از اين انقلاب سوء استفاده كنند و هميشه در نظر داشته باشند كه شهدا با نثار خون خود از حسين (ع ) درس آموخته اند و درخت اسلام را آبيارى كرده اند و شما كه مانده ايد بايد آنگونه باشيد كه خداى ناكرده از تبار يزيديان زمان نباشيد كه خداى متعال بر همه اعمال انسان ناظر و گواه است .

پدر و مادر عزيزم؛ از شما كه سالهاى زيادى مزاحمتان بودم حلالى مى طلبم و مرا حتما ببخشيد كه نتوانستم حتى ذره اى از زحمات شما را جبران كنم و نتوانستم حق فرزندى خود را ادا كنم و نتوانستم فرزندى آنگونه كه بايد باشم.

از مادرم مى خواهم كه در مقابل منافقين كور دل گريه نكند كه آنها منتظر چنين لحظاتى هستند. از برادران كوچكم مى خواهم كه درسشان را به نحو احسن بخوانند و افرادى مفيد براى انقلاب باشند و از تمام دوستان و بستگان حلالى ميطلبم و از تمام كسانى كه از من طلب كارند آن را از خانواده ام طلب كنند .

وَالسَّلَامُ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى
4 دیماه 1365