گچکاری که دلاورمرد «فاو» شد

شهید "قنبر ابراهیمی بانی" کار گچکاری را رها کرد و راهی جبهه شد و دلاورمردانه با دشمن جنگید که سرانجام در 25 بهمن 1364 به شهادت رسید. نوید شاهد مرکزی مخاطبین گرامی را دعوت به مطالعه زندگینامه این شهید بزرگوار دعوت می کند.

کد خبر: ۴۷۴۱۷۰

شنبه - ۲۶ بهمن ۱۳۹۸ / 1398 26 November

به گزارش نوید شاهد استان مرکزی، شهید قنبر ابراهیمی بانی در سوم تیر ۱۳۲۹ از خانواده‌ای مذهبی و ساده، کودکی به دنیا آمد که تاریخ داستان رشادت‌ها و شجاعت‌هایش را فراموش نخواهد کرد. نامش را قنبر گذاشتند تا غلام علی(ع) باشد و از علی(ع) دم بزند. محمدباقر، پدر شهید در روستای بان، کشاورز بود، قنبر نیز همراه او به این شغل مشغول شد تا هم کار کند و هم کمک حال پدر باشد. تحصیلات را تا پایان مقطع ابتدایی ادامه داد تا از خواندن و نوشتن غافل نباشد.

قنبر در کنار کار پدر گچ‌کاری هم می‌کرد تا این‌که گچ‌کار ماهری شد و به این حرفه برای کسب روزی حلال روی آورد. زمان ازدواجش که فرا رسید، پدر برایش دختری با ایمان را خواستگاری کرد تا زندگی مشترک‌شان را شروع کنند. ثمره این ازدواج شیرین دو دختر و سه پسر بود که با به دنیا آمدن هر کدام از آن‌ها زندگی برایشان شیرین‌تر از قبل می‌شد. در دوران پیروزی انقلاب با شرکت در راه‌پیمایی‌ها و تظاهرات و پخش اعلامیه حضرت امام خمینی(قدس سره)، گامی هرچند کوچک برای پیروزی انقلاب برداشت.

با شروع جنگ تحمیلی و فرمان امام(قدس سره) مبنی بر نیاز جبهه به نیرو، کار را رها کرد و خانواده را به خدا سپرد و راهی جبهه شد. چندبار به جبهه اعزام شد و در آخر در بیست و پنجم بهمن ۱۳۶۴ درحالی‌که تک‌تیرانداز گردان امام حسین(ع) از لشکر ۱۷ علی بن ابی طالب(ع) بود، در عملیات والفجر ۸ ، در منطقه عملیاتی فاو با اصابت ترکش خمپاره، به شهادت رسید. بدن مطهرش را در گلزار شهدای روستای زادگاهش به خاک سپردند تا در کنار دیگر شهیدان این خطه، کار دست‌گیری و راهنمایی خود را ادامه دهد و عاشقان شهادت را به جایگاهش راهنمایی کند؛ چراکه شهید می‌بیند و می‌شنود و در کنار خدای مهربان روزی می‌خورد؛ پس زنده است.

دستنوشته شهید:

منبع: اداره هنری، اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان مرکزی