خاطره خودنوشت شهید عسکر زمانی «6»

بالی برای رسیدن به کمال

شهید «عسکر زمانی» در دفتر خاطرات خود می‌نویسد: «خدايا هيچ چيز مانند اين كه بگويم يا بشنوم تنها در پي رسيدن به تو هستم و هيچ چيز ديگر را...» متن خاطره ششم این شهید بزرگوار را در نوید شاهد بخوانید.

کد خبر: ۴۷۳۸۷۹

دوشنبه - ۲۱ بهمن ۱۳۹۸ / 1398 21 November

به گزارش نوید شاهد فارس، شهید "عسکر زمانی" در 11 بهمن ماه 1372 در روستای تیرازجان از توابع شهرستان ممسنی و رستم دیده به جهان گشود. تحصیلات خود را در زادگاهش تا مقطع دیپلم با نمرات عالی گذراند.
پس از دوران تحصیلی بی درنگ به خدمت مقدس سربازی رفت و در پادگان 07 کازرون مشغول آموزش گردید. چند ماهی از خدمت نظام وظیفه نگذشته بود که در دانشگاه سراسری «مهندسی برق» و دانشگاه امام حسین (ع) پذیرفته شد. او با علاقه ای که به ولایت داشت دانشگاه امام حسین(ع) را برگزید.
وی سرانجام در 16 بهمن ماه 1394 در دفاع از حرم اهل بیت در سوریه به شهادت رسید.

بیشتر بخوانید:درد دلهای عاشقانه یک شهید مدافع حرم با حضرت زهرا(س) // قسمت5

متن خاطره روز نوشت «6» : بالی برای رسیدن به کمال

17 آبان 1391برگ امروز براي تشكر از خداوند كه اين همه به بندگانش لطف دارد و تا آخرين لحظه سعي مي كند بنده اش را به سوي خود بكشاند. من كه اين همه ناشكري كرده ام و سپاس و لطف و نعمت هاي خدا را به جاي نياورده ام. اما باز خداوند مرا مورد رحمت خودش قرار مي دهد.

خدايا هيچ چيز مانند اين كه بگويم يا بشنوم تنها در پي رسيدن به تو هستم و هيچ چيز ديگر را چه در اين دنيا باشد يا دنياي ديگر دنبال نمي كنم وجودم را نميلرزاند. اولي از بهره ي اينكه وقتي اين جمله بر زبان جاري ميشود و پرده هاي گوشم را به لرزه در مي آورد مثل اين هست كه انگار دارم بال ميگيرم و به نهايت كمال ميرسم . دومي از براي اينكه وقتي من اين جمله را حس مي كنم در يك جمله ميبينم دروغ ميگم.

خدايا مرا ببخش...

خدايا ياريم كن تا دلم براي هميشه براي اولي باشد و ديگه دلم بخاطر دومي نلرزد بلكه به خاطر دومي تپ تپ كند و بس...

آذر ماه 1391
اشياء و اجسام به همراه آدمي مدام شكل خود را عوض مي كنند اما چه خوب ميشد كه ما بتوانيم اين تغيير شكلها را به نفع خودمان حركت دهيم. خدايا مرا ببخش از اينكه درهايي را كوبيدم كه كاشانه ي تو نبود.

انتهای متن/