میهمان ناخوانده | او از کما جان سالم به در برد تا شهید اروند رود باشد

برادر شهید مقبلی نقل می کند:« یک سال قبل از رفتن به جبهه، تصادف بسیار سختی کرد و حدود بیست روز در کُما بود. وقتی تصمیم گرفت به جبهه برود، برادرش از او خواست مدت بیشتری استراحت کند و از رفتن به جبهه صرف نظر کند، اما او گفت: نظر خدا این بوده که نمیرم تا بتوانم از دین و مملکتم دفاع کنم. بیشتر وقت ها یک رادیوی کوچک همراهش بود. تا خبری از جبهه شد یا حضرت امام پیامی داد، آماده رفتن به جبهه باشد» نوید شاهد سمنان، شما را به مطالعه زندگینامه این شهید بزرگوار دعوت می کند. روایت است که پیکرش پس از شهادت ناخواسته به حرم مطهر امام هشتم رسید و او میهمان ناخوانده مشهدی ها شد.

کد خبر: ۴۷۳۷۹۹

دوشنبه - ۲۱ بهمن ۱۳۹۸ / 1398 21 November

به گزارش نوید شاهد سمنان شهید محمود مقبلی، پانزدهم خرداد 1346 در روستای لجران از توابع شهرستان گرمسار چشم به جهان گشود. پدرش غفورالله، کارگر بود و مادرش رقیه نام داشت. دوازده ساله شده بود که مادرش را از دست داد. دوره ابتدایی را در زادگاهش روستای لجران و دوره راهنمایی را در گرمسار به تحصیل پرداخت.

کودکی معتقد و سخت کوش

به نماز اول وقت بسیار اهمیت می داد و با این که سن و سالی نداشت دوستانش را به انجام تکالیف شرعی توصیه می کرد. از کودکی به پدرش در کارهای کشاورزی و دامداری کمک می کرد و به سهم خود باری از دوش او برمی داشت. کلاس دوم راهنمایی که بود، ماه رمضان در تابستان بود، با دهان روزه بعد از نماز صبح بخشی از کارها را انجام می داد و به مدرسه می رفت. بعد از فوت مادرش، بدون اینکه منّتی به خواهر و برادرانش داشته باشد، غذا درست می کرد و دیگر کارهای خانه را هم انجام می داد.

کمک به ساخت مسجد بعد از شهادت

اگر فرصتی داشت برای دیگران کار می کرد و پولش را نزد برادرش می گذاشت. بعد از شهادتش با همین پول و کمک خیّرین محل و دیگران، بنای مسجدی در محل گذاشته شد.

زنده ماندم تا از دین و وطنم دفاع کنم

قربان علی برادر شهید نقل می کند:« یک سال قبل از رفتن به جبهه، تصادف بسیار سختی کرد و حدود بیست روز در کُما بود. وقتی تصمیم گرفت به جبهه برود، برادرش از او خواست مدت بیشتری استراحت کند و از رفتن به جبهه صرف نظر کند، اما او گفت: نظر خدا این بوده که نمیرم تا بتوانم از دین و مملکتم دفاع کنم. بیشتر وقت ها یک رادیوی کوچک همراهش بود. تا خبری از جبهه می شد یا حضرت امام پیامی می داد، آماده رفتن به جبهه می شد.»

میهمان ناخوانده!

بیست و یکم بهمن 1364 در اروندرود بر اثر اصابت ترکش به کتف و پا، شهید شد. جنازه اش اشتباهی به مشهد برده شد و بعد از طواف حرم امام رضا (ع) او را به گرمسار آوردند و در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند.