خواهرانه های یک شهید / به یاد دستان گرم برادرم !

به مناسبت شهادت شهید "علی خوشابی" در بهمن ماه خاطره ای از زبان خواهر ایشان برای علاقه مندان منتشر می گردد. "رقیه خوشابی" اینطور بیان میکند: «علی گفته بود می روم و زود بر می گردم ولی او جایی را بهتر و زیباتر از این دنیای فانی برای ماندن پیدا کرده بود و ماند. بعد من ماندم و یاد دستان گرم برادرم...»

کد خبر: ۴۷۲۹۹۰

يکشنبه - ۱۳ بهمن ۱۳۹۸ / 1398 13 November

به گزارش نوید شاهد هرمزگان،شهید علی خوشابي سي‌ام ارديبهشت 1344 در روستاي درباغ از توابع شهرستان ميناب ديده به جهان گشود. پدرش احمد، كشاورز بود و مادرش فاطمه نام داشت. تا پايان دوره ابتدايي درس خواند. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور يافت.بيست ‌و دوم بهمن 1364 در شلمچه بر اثر اصابت گلوله به كمر، شهيد شد. پيكر او را در گلزار شهداي شهرستان زادگاهش به خاك سپردند. به مناسبت شهادت وی در بهمن ماه خاطره ای از زبان خواهر ایشان برای علاقه مندان منتشر می گردد.

خواهرانه های یک شهید

رقیه خوشابی اینطور بیان میکند:«علی که شهید شد کوچکتر از آن بودم که مفهوم شهید و شهادت را بفهمم فقط آنقدر می دانستم که رفتن علی داغی است بر دل پدر و مادر و سایر اقوام.جای خالی اش را حس می کردم.همه می گفتند علی به مسافرت رفته،رفته پیش خدا. همیشه منتظر بودم علی برگردد و این انتظارم سالهای سال به درازا کشید تا بزرگ شدیم و درک کردیم که پیش خدا بودن یعنی چه؟هنوز گرمای دستان مهربانش را روی سرم حس می کنم وقتی گریه می کردم علی نوازشم می کرد.گفته بود می روم و زود بر می گردم ولی او جایی را بهتر و زیباتر از این دنیای فانی برای ماندن پیدا کرده بود و ماند.من ماندم و یاد دستان گرم برادر...»

منبع:فرهنگ اعلام استان هرمزگان،پرونده فرهنگی شهید