فدایی سیدالشهدا

شهید "رحمان تاراج سیاب" در وصیت نامه خود می نویسد: «خوشا به حال پدری که به فرزندان خود نان حلال بدهد و او را در راه امام حسین (ع) فدا کند» نوید شاهد ایلام وصیت این شهید والامقام را در سالگرد شهادت برای مطالعه علاقمندان منتشر می کند.

کد خبر: ۴۷۲۲۷۰

چهارشنبه - ۰۲ بهمن ۱۳۹۸ / 1398 02 November

به گزارش نوید شاهد ایلام، شهید رحمان تاراج سیاب فرزند علی کرم اول بهمن ماه سال 1336 شهرستان ملکشاهی دیده به جهان گشود.تا مقطع ابتدایی تحصیل نمود عاشق تحصیل و کسب دانش بود اما به علت کمبود امکانات موفق به ادامه تحصل نشد.

در جریان جنگ تحمیلی بر حسب وظیفه جهت دفاع از مملکت خویش به عنوان بسیجی به تیپ 114 حضرت امیر(ع) پیوست و سرانجام در دوم بهمن ماه 1365 در منطقه گرشیر براثر اصابت تیر مستقیم دشمن به فیض عظیم شهادت نایل آمد.مزار شهید  در جوار گنبد پیرمحمد عابد بخش ملکشاهی به خاک سپرده شد. از این شهید سرافراز 5 فرزند به یادگار مانده است.

متن وصیت نامه شهید رحمان تاراج سیاب

حمد سپاس بیکران خداوندی که از عالم ملکوت نوری را برای هدایت قومی که در فساد غوطه ور بودند فرستاد تا آنان را از جهل و نادانی رهایی بخشد و سیره اش موجب عزت ما گشت.
صدها سپاس که ما را با امام حسین(ع) آشنا کرد چرا که دوستی امام حسین(ع) موجب نجات از آتش جهنم است.

الهی به عشق وصل دوست ترک یار و دیار نمودم و به هوای دوست به جبهه آمده ام، بارالهی مولایم حسین(ع) را با سری از تن جدا شهید و حضرت عباس (ع) را با دستی از پیکر جدا شهید نمودند خدایا من را نیز اینگونه شهید کن تا در روز محشر شرمنده امام حسین(ع) و حضرت عباس (ع) نباشم.

سفارش شهید به پدر و مادر

اگر پیکرم در منطقه به یادگار ماند، پدر و مادرم  به یاد حضرت فاطمه زهرا(ع) باشید که او نیز پیکر مطهرش گمنام است.

عزیزانم من را حلال کنید ،راهی که من انتخاب کرده ام راه حسین (ع) است از من گله ای نداشته باشید از اینکه نتوانستم با شما خداحافظی کنم معذرت می خواهم.

مادرم!  خوشا به حال مادری که پسر خود را بزرگ کند و در راه خدا بدهد،  خوشا به حال آن پدری که به فرزند خود نان حلال بدهد و او را در راه حسین (ع) فدا کند.

خوشا به حال آن همسری که شوهر را در راه خدا بدهد، عزیزانم بچه های من را دوست بدارید کسانیکه بر سر یتیمان  دستی بکشند آنها را خدا پاداش نیکو می دهد.

مرا از یاد نبرید

برادران گرامی اگر من به فوز عظیم شهادت رسیدم اسلحه ام را بردارید و راه مرا ادامه دهید و نگذارید که بی پدری بچه هایم را زجر بدهد، کاری کنید که بچه ها من را از یاد نبرند و همیشه مرا یاد کنند من معشوقی دارم که تقوای  او را در جبهه می توانیم بیابیم.

منبع: اداره اسناد و انتشارات بنیاد شهید و امور ایثارگران استان ایلام