تاملی در مناجات شهيد "اکبر ربيعی"؛

رهایی از منجلاب غفلت

شهيد "اکبر ربيعی" در دفتر یادداشت خود می نویسد: خداوندا ترا شكر مى كنم كه نعمتى چون امام عزيز را براى من و دوستانم و امت اسلامى ارزانى داشتى كه همه را از منجلاب غفلت بيرون كشيد و به نور الهى هدايت فرمود.

کد خبر: ۴۷۲۱۲۷

سه‌شنبه - ۰۱ بهمن ۱۳۹۸ / 1398 01 November

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد "اکبر ربيعی" در 20 اردیبهشت ماه 1349 در خانواده ای متدين و مسلمان در شهرستان ني ريز دیده به جهان گشود . هفت ساله بود که قدم به عرصه علم گذاشت و تحصيلات خود را تا دوره متوسطه در رشته فنی ساخت اتومکانیک در هنرستان گذراند. در همان سال درس را رها کرد و به جبهه رفت .
"اکبر" چهار بار به جبهه اعزام شد و در هر اعزام اغلب بدون خبر خانواده مي رفت و بعد نامه مي نوشت که در جبهه است . زماني که از جبهه بر مي گشت ، ارتباطش با بسيج قطع نمي شد . او فردی صبور، آرام، موقر و مؤدب ، احترام و تواضع در برابر بزرگتران از ديگر خصوصيات اخلاقی او بود . اهل محل او را به عنوان يک فرد بسيجي و حزب اللهی فعال مي شناختند . اکبر در عملياتهاي کربلاي 3 ، کربلاي 4، کربلاي 5 و خط پدافندي غرب در لشکر 19 فجر توفيق حضور داشت .

شهيد "اکبر ربيعی" سرانجام در 30 دی ماه 1365 در جبهه جنوب شلمچه عمليات کربلاي 5 با اصابت گلوله به شهادت رسید.

متن مناجات نامه / در صف پيام رسانان غائب نشويم
بسم الله الرحمن الرحيم. خدايا در صف شهيدان غائبيم توفيقى عطا كن كه در صف پيام رسانان غائب نشويم. با درود به نثار ارواح پاك شهدا و با درود و سلام به امام امت و امت شهيدپرور و با درود و سلام به رهبر كبير انقلاب و قائم مقام رهبرى و با درود و سلام به تمامى رزمندگان و ياوران صديق امام و با سلام و درود به خانواده هاى محترم و معظم شهدا و مفقودين و اسيران مجروحين و معلولين جنگ تحميلى.

رهایی از منجلاب غفلت
خدايا ترا شكر مى كنم كه در بهترين مراحل از دوران قرار گرفتم ترا شكرگزارم كه به من چنين نعمتى عطا كردى نعمتى كه قابل بيان نيست و آن هم انقلابى عظيم، خداوندا ترا شكر مى كنم كه نعمتى چون امام عزيز را براى من و دوستانم و امت اسلامى ارزانى داشتى كه همه را از منجلاب غفلت بيرون كشيد و به نور الهى هدايت فرمود.

چگونه فرداى قيامت جوابگوى خون شهدا باشم
خدايا نمى دانم به وظايف سنگينى كه بر دوشم بوده به نحو احسن عمل كرده ام يا نه و نمى دانم اعمالم مورد رضايت تو هست يا نه، اى واى بر من اگر تو از من راضى نباشى. چگونه فرداى قيامت جوابگوى خون شهدا باشم. خدايا تو شاهدى كه از زمانى تو را شناختم سعى كردم رضايت تو را جلب نمايم و هميشه در اين فكر بودم. اما خداوندا اگر خطا و يا گناهى كرده ام به فضل و كرم خود مرا ببخشاى چرا كه گناهان من بيشتر از فضل تو نيست و چشم اميد به تو بسته ام و به هر كجا كه مى روم و حاجتى دارم سراغ تو را به من مى دهند.

مرا به خون شهدا، قبول درگاهت بگردان
خدايا دوستانم كه دوستان تو بودند يكى پس از ديگرى بسويت آمدند و من هنوز مانده ام و از تو درخواست مى كنم كه مرا قبول نمايى. خدايا ديگر خجالت مى كشم كه در مقابل خانواده هاى شهدا سرم را بلند كنم و بازگردم. پس اى خداى مهربان لطفى بنما و تو مرا به خون شهدا مرا قبول درگاهت بگردان.

پیام خون شهدا

پيام خون شهيدان را در اين لحظات سرخواهيم داد و اميدوارم كه بتوانم به اين گفته پايدار بمانم. اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمدا رسول الله و اشهد ان عليا ولى الله. شهادت مى دهم كه جز خداى يكتا خدايى نيست، شهادت مى دهم كه محمد (ص) فرستاده خداست و شهادت مى دهم كه على (ع) ولى خدا و امام اول و برحق ماست.
من چيزى ندارم كه براى شما بگويم. اين را از شهدا آموختم، از معلولين آموختم، از اسرا آموختم، شهدا كارى كردند كه هيچ جاى عذر و بهانه اى براى هيچ كس از ما نگذاشتند.

انتهای متن/

منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس