خاطره خودنوشت شهيد "اکبر ربيعی"(1)؛

همه مي گويند تو شهيد می شوی

شهيد "اکبر ربيعی" در دفتر خاطرات خود می نویسد: هنوز تا حالا نتوانستم نماز شب را بجا بياورم و همه به من مي گويند که تو حتما شهيد مي شوي و تو بايد در آن دنيا دست ما را بگيريد و تو بايد براي همه ما دعا کنيد نمي دانم که آنها چه اميدي در دلشان هست که اين حرفها را مي زنند.

کد خبر: ۴۷۲۱۱۶

سه‌شنبه - ۰۱ بهمن ۱۳۹۸ / 1398 01 November

به گزارش نوید شاهد فارس، شهيد "اکبر ربيعی" در 20 اردیبهشت ماه 1349 در خانواده ای متدين و مسلمان در شهرستان ني ريز دیده به جهان گشود . هفت ساله بود که قدم به عرصه علم گذاشت و تحصيلات خود را تا دوره متوسطه در رشته فنی ساخت اتومکانیک در هنرستان گذراند. در همان سال درس را رها کرد و به جبهه رفت .
"اکبر" چهار بار به جبهه اعزام شد و در هر اعزام اغلب بدون خبر خانواده مي رفت و بعد نامه مي نوشت که در جبهه است . زماني که از جبهه بر مي گشت ، ارتباطش با بسيج قطع نمي شد . او فردی صبور، آرام، موقر و مؤدب ، احترام و تواضع در برابر بزرگتران از ديگر خصوصيات اخلاقی او بود . اهل محل او را به عنوان يک فرد بسيجي و حزب اللهی فعال مي شناختند . اکبر در عملياتهاي کربلاي 3 ، کربلاي 4، کربلاي 5 و خط پدافندي غرب در لشکر 19 فجر توفيق حضور داشت .

شهيد "اکبر ربيعی" سرانجام در 30 دی ماه 1365 در جبهه جنوب شلمچه عمليات کربلاي 5 با اصابت گلوله به شهادت رسید.

متن خاطره خودنوشت/ همه مي گويند تو شهيد مي شوی
به نام خدا : سلام عليکم صبح زود که موقع نماز بود من نتوانستم به نماز جماعت برسم و نمازم را با جماعت بخوانم و من موقعي که از خواب بيدار شدم رفتم وضو گرفتم ولي در نماز خانه جايي نبود که ما برويم و جماعت نماز بخوانيم و من به اتاقمان رفتم و اتاقمان هم تاريک بود و من برق را روشن نکردم چون برادران که خواب بود از بيدار مي شدند و من مزاحم آنها مي شدم چون آنها شب بيدار بودند و نماز شب را بجا مي آوردند و من گنهکار نمي توانستم همراه آنها به نماز خانه بروم و من هم در آنجا نماز شب بخوانم و هنوز تا حالا نتوانستم نماز شب را بجا بياورم و همه به من مي گويند که تو حتما شهيد مي شوي و تو بايد در آن دنيا دست ما را  بگيريد و تو بايد براي همه ما دعا کنيد نمي دانم که آنها چه اميدي در دلشان هست که اين حرفها را مي زنند .

آیا این گنهکار شهید می شود؟!
و حسين هم ديروز در تاريخ 9 فروردین 1365 به خط مقدم جبهه اعزام شدند و حاج خليل داودي به من و بچه ها مي گفت که حتما تو با برادرت شهيد مي شويد و من براين باور عقيده ندارم و خودم مي فهمم و مي دانم که کس يا فرد گنهکار اصلاً در موقع حمله شهيد نمي شود و يک کمي از پوست دستشان هم کنده نمي شود
کسي شهيد مي شود که خالصانه به جبهه آمده باشد و درون و قلب آن هم پاک و تميز باشد نه مثل من که درون و قلبم همه آکنده از گناه است و همه آنها سياه است .

امام زمانم راضی و خشنود است
امروز صبح درتاريخ 10فروردین 1365 ساعت 5:30 يا 6 ربع کم به محل صبحگاه آمديم و فرمانده گروهان که برادر سميع يزداني بود ما را به دو ( دوو ) برد و نرمشی می کرديم و خيلي از روزهايي که به صبحگاه نمي رفتيم باحالتر و قويتر مي شديم و من خیلی از اين صبحگاه راضي هستم و امام زمان هم که ان شاءالله راضي و خشنود است الحمدالله...

خط مقدم
امروز صبح در تاريخ 10 من يک نامه به خانه نوشتم و آن را بوسيله پست به خانه رساندم و ان شاالله که به دستشان برسد و از سلامتي ما با خبر باشند و همش خدا خدا خدا
مي کنيم که ما را من به خط مقدم بفرستند و ما هم در اين حمله شريک باشيم ان شاالله که مي فرستند . به اميد پيروزي رزمندگان اسلام ساعت 10 صبح نامه خاطرات نوشتم . والسلام

انتهای متن/
منبع: پرونده فرهنگی، مرکز اسناد ایثارگران فارس