دلش پرواز می خواست!

شهید«محمدرضا حق بین» بزرگترین آرزویش شهادت در راه خدا بود. او مثل کودکى که تمام گریه ها و زارى ها و التماس هایش را براى بدست آوردن خواسته اى بکار گیرد و به هیچ پند و نصیحتى گوش ندهد، فقط به خواسته اش مى اندیشید و آن شهادت در راه خدا بود!

کد خبر: ۴۷۲۰۴۸

دوشنبه - ۳۰ دی ۱۳۹۸ / 1398 30 October

به گزارش نوید شاهد خوزستان، شهید محمدرضا حق بین یکم دی  1347 در خانواده مذهبی و محب اهل بیت در شهرستان اهواز بدنیا آمد. پدرش محمدعلی نام داشت و قصاب بود و مادرش فاطمه خانم نام داشت. وی بسیار به خانواده خود احترام می گذاشت  و سعی می کرد وقت بیشتری با خانواده باشد.

کار در قصابی پدر

محمدرضا در کنار تحصیل به پدرش در مغازه قصابى کمك مى رساند و اوقات فراغت خود را در مسجد به فراگیرى آموزه هاى دینى و قرائت قرآن مجید صرف مى کرد در ماههاى محرم و صفر به همراه بچه هاى محل با برپایى تکیه به عزادارى براى امام حسین علیه السلام مشغول مى شد و کم کم آموزه هاى دینى در او هر چه بیشتر قوت یافت. در ماههاى ابتدایی پیروزی انقلاب اسلامى مشتاقانه به نیروهاى بسیج پیوست.

خصوصیات اخلاقی

پر جنب و جوش و سرحال بود، فردى خوش رو و شوخ طبع بود. وقتى حرکتى غیر معقول از کسى مى دید، خیلى سریع عصبانى نمى شد.خانواده اش مى گویند: به خاطر شدت علاقه اش به حضرت امام، همیشه از او حرف مى زد و همیشه آرزوى دیدار او را داشت . تصویر امام  خمینی (ره) را بر روى شیشه اى طراحى کرده بود و در خانه نگهداری میکرد.

شروع جنگ تحمیلی

با شروع جنگ تحمیلی از سوی بسیج در جبهه ها حضور یافت و  به عنوان تك تیرانداز در گروهان نجف اشرف گردان کربلا از لشکر 7 ولى عصر بکارگیرى شد.دوستانش مى گویند: حضور در فضاى روحانى و معنوى جبهه هاى جنگ، تحولاتى روحى را نیز در او به همراه داشت به طورى که همیشه در صف نماز جماعت حضور مى یافت و علاوه بر تشویق دوستانش براى آنها جایى در کنار خود نگه مى داشت.

علاقه به کتاب توضیح المسائل

به شدت از دروغ متنفر بود و کسى جرأت نداشت در نزد او دروغى بگوید و یا از کسى غیبت کند.برادرش علیرضا حق بین مى گوید: ایشان به قرآن و کتاب هاى دینى به خصوص به توضیح المسائل علاقه زیادى داشت و بزرگترین آرزویش شهادت در راه خدا بود. ایشان مثل کودکى که تمام گریه ها و زارى ها و التماس هایش را براى بدست آوردن خواسته اى بکار گیرد و به هیچ پند و نصیحتى گوش ندهد، فقط به خواسته اش مى اندیشیدو آن شهادت در راه خدا بود.

شهادت

وی با تمام وجود در راه اسلام قدم بر می داشت تا جان شیرین خویش را تقدیم آرمانهاى والاى اسلام کند و سر انجام در تاریخ چهارم دی 1365 در ام الرصاص عراق به شهادت رسید. پیکر مطهرش مدت ها  در منطقه برجا ماند و یازدهم اردیبهشت 1377 پس از تفحص در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد