خوشا آنان که در هنگام شهادت، به جای گریه خندیدند و رفتند

شهید «برات الله نامنی» در گوشه ای از سروده های خود نوشت: خوشا آنان که در هنگام شهادت *** به جای گریه خندیدند و رفتند *** همه بار سفر بستند و رفتند.

کد خبر: ۴۷۱۴۹۳

يکشنبه - ۲۲ دی ۱۳۹۸ / 1398 22 October

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران، شهید برات الله نامنی، یادگار «محمد» و «فاطمه» سی ام شهریور ماه 1347 سبزوار چشــم به جهان گشود. ایشان دانش آموز چهارم متوسطه بود که به عنــوان بسیجی در جبهه حضور یافت. این شهید گرانقدر در بیست و دوم دی ماه 1365در شلمچه بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. مزار وی در گلستان شهدای ولی آباد شهرستان قرچک قرار دارد.

سرودهای شهید:

نه چون پروانه ام که از سوز غم بال و پرم سوزد **** من آن شمعم که از شب تا سحر پا تا سرم سوزد

میگو از رهبر مظلوم زانو در بغل دیگر *** که این دیدار طاقت سوز تا محشرم سوزد

نه تنها ما بودیم که رفتیم *** که از ما بر توان بودند رفتند

خوشا آنان که در هنگام شهادت *** به جای گریه خندیدند و رفتند

همه بار سفر بستند و رفتند *** همه دست از جهان شستند و رفتند

همه رفتند به من دل ها رسیده *** دل از ما فیها بریدند و رفتند

اگر بار گران بودیم و رفتیم *** اگر نامهربان بودیم و رفتیم

مادر شما با خانمان خود بمانید *** که ما بی خانمان بودیم و رفتیم

به سوز و ناله طفلان معصوم *** خلاصه کن خدا از کنج بیرون(دنیا)

برات نامنی/ بیست و پنجم اردیبهشت ماه 1365

منبع: مرکز اسناد اداره کل بنیاد شهید شهرستان های استان تهران