خاطراتی پیرامون شهید «محمدتقی ابوسعیدی»:

تنبیه او با بقیه متفاوت بود

محمد تقی می بایست چند جلد ازکتابهای دکتر شریعتی ، شهید مطهری وآیت الله مکارم شیرازی را بخواند وچند روز بعد، احادیث وآیات قرآن را که در آنها بود، حفظ کند وبه پدر درس پس بدهد.

کد خبر: ۴۷۰۵۹۹

چهارشنبه - ۱۱ دی ۱۳۹۸ / 1398 11 October

به گزارش نوید شاهد کرمان، شهید «محمدتقی ابوسعیدی» 22 تیرماه 1342 در کرمان به دنیا آمد. او قبل از انقلاب به فعالیت‌های انقلابی می‌پرداخت و مبارزه علیه گروهک‌ها بخشی دیگر از زندگی محمدتقی بود که پس از انقلاب رقم خورد.

او در سال 1360 به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پیوست و در واحد اطلاعات و تحقیقات مشغول به کار شد. ابوسعیدی با رشادت‌ها و خلاقیت‌هایی که از خود در زمینۀ کار اطلاعات و شناسایی نشان داد، خیلی زود توانست خود را به عنوان یکی از مهره‌های اساسی واحد اطلاعات سپاه معرفی کند.

وی ضمن طی مراحل ترقی در واحد اطلاعات سپاه، مراحل عرفان و خودسازی را نیز طی کرد تا این که سرانجام در 17 اردیبهشت 1361 هم‌زمان با سالروز میلاد حضرت علی (ع) بر اثر انفجار مین به شهادت رسید.

خاطراتی پیرامون شهید «محمدتقی ابوسعیدی» را با هم می خوانیم:

***رفته بود سینما؛ فیلم های جنگی وپلیسی را خیلی دوست داشت. وقتی برگشت، لباس هایش را عوض کرد وکلی عطر و ادکلن به خودش زد که پدر از بوی بد آنها که در سینما به وجود آمده بود، نفهمد کجا بوده؛ ولی پدر ماجراي سينما رفتنش را فهميد.

طبق معمول می بایست تنبیه شود؛ اما تنبیه او با تنبیه بقیه ی برادرها فرق داشت. او می بایست چند جلد ازکتابهای دکتر شریعتی ، شهید مطهری وآیت الله مکارم شیرازی را بخواند وچند روز بعد، احادیث وآیات قرآن را که در آنها بود، حفظ کند وبه پدر درس پس بدهد.

خواندن كتابهاي مذهبي شده بود جزيي از زندگي اش؛ از يك طرف شيطنت مي‌كرد و از طرف ديگر، پدر او را اينطوري تنبيه مي‌كرد.

***یکی از مسئولین شهر که عضو گروهک منافقین بود، در سخنرانی اش به امام توهین کرده بود. محمدتقی تازه از مأموریت برگشته بود که ماجرا را برایش تعریف کردم. فوری از خانه رفت بیرون وآنقدر در خیابان منتظر ماند، تا آن بنده ی خدا از محل کارش بیاید بیرون.

چشمش که به او افتاد، رفت جلو ویقه اش را گرفت. محکم گرفته بودش و بر سرش فرياد میزد: «تو بیخود کردی به مقدسات ما، به امام ما توهین کردی.»

آوازه ی این کار محمدتقی در شهر پیچید وچند روز بعد، آن مسئول از کارش برکنار شد.

برگرفته از کتاب «گل محمدی»

پایان پیام/